Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIKK.

poëzie ooit een goede kans heeft gehad, dan is het toch zeker wel in het huidige tijdsgewricht. Tirol kent iedere landgenoot tegenwoordig zoo goed alsof het een provincie was van Nederland, ja, misschien zijn er die Tirol beter kennen dan Friesland of Overijsel. Het staat niet voor modern bereisde Roeien met Baedekers en gidsen van allerhande soorten te loopen, de moderne toerist wil niet als een globe-trotter of sightseeër beschouwd worden, van hem wordt verwacht, dat hij ook wil doordringen tot de ziel van het volk in de streken die hij bezoekt. Ja, het is de tijd bij uitnemendheid geworden voor de literaire kunst met een sterk geprononceerd lokaal karakter. Tien jaar geleden zou een bundeltje ,,Tirol" hoogstens de gedachte aan jodelende en bont gekleede mannen en vrouwen uit onze café-chantant's hebben gewekt en niemand zou het boekje hebben gekocht. Maar nu zijn we allemaal thuis in Tirol. Nu hebben we allemaal wel eens den blinkenden Stubaigletscher gezien, of den Patscher Kofel of Frau Hitt, de weerprofetes. En in onze lange winteravonden praten we nog altijd na over het grandiose, goddelijke schouwspel van noodweer in het gebergte....

Nu koopen we wèl een bundeltje dat zich aankondigt met den titel „Tirol". Impressario's weten altijd goede oogenblikken te kiezen. Ernst Krauss, die immers ook leider is van de Internationale Concertdirectie te Amsterdam — hij bracht Pavlova hier en Mahesa en Marvin Maazel en nog meer sterren — is dus ook met zijn bundeltje „Tirol" op een goed tijdstip verschenen.

Een goed half jaar geleden kwam Carry van Bruggen met een klein boekje „Tirol" bij Em. Querido, in Amsterdam verschenen, impressies in proza, maar allesbehalve prozaïsche reis-indrukken uit het land van Andreas Hofer. Het was een klein deeltje litteraire journalistiek met hier en daar nuttige wenken en raadgevingen. Ernst Krauss geeft het beeld van Tirol in verzen. Wenken en adviezen geeft hij niet. Hij is dichter maar toch niet een zoo hoog gestemd dichter, dat de gewone reiziger, zelfs het meest middelmatige lid van een gemoedelijke reisvereeniging, hem

Sluiten