Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BOTANICUS PRO POEMA.

O, schrik, de klok sloeg reeds vijf en om zes uur had men afgesproken in „Central",

„Wat zal vader woedend zijn," riep Roosje ontsteld.

Karei kreeg weer 'n rilling over zijn geheele lichaam.

Roosje had goed geraden, Pa Schot was wederom in woede ontstoken. Alle oude koeien werden uit de sloot gehaald. „De pers" vond 't in zijn hart ook niet verstandig, dat Roosje en Karei te laat kwamen, maar gaf toch, ter wille van de goeie zaak, Schot ongelijk.

Het botanische tenue, paradijs, vergeet-mij-nietjes, kortom alles werd weer opgerakeld, en hoe „de pers" ook tegensputterde, Schot overtrof hem met gebaren en harde "woorden.

Gelukkig kwam er eenige opheldering. De portier van het hotel bracht 'n telegram voor den heer Schot. Nijdig nam hij 't aan en terwijl hij las, riep hij driftig : „je zult 't zien, de schelm heeft haar geschaakt."

Het telegram las hij hardop voor.

„Oponthoud, onderweg, komen direct, paradijs opgeheven. Groeten Roosje Stoppel."

Dat telegram had Roosje opgesteld. Het zou haar vader wel aanstaan, dacht ze.

't Was voor Schot, evenmin als voor „de pers", duidelijk, wat bedoeld werd met „paradijs opgeheven".

„Als 't waar is, dat ze den rommel opruimt, dan zullen we er vanavond nog 'n fijne flesch op drinken," verzekerde Pa Schot.

Eindelijk verscheen het lang verwachte paar. Roosje zag er allerbekoorlijkst uit ; Karei verscheen, evenals Schot en „de pers", in smoking. „De pers" begreep met één oogopslag, hoe laat 't was.

Schot was niet meer boos, want het telegram had een massa goed gemaakt. Geprikkeld door nieuwsgierigheid, stond hij er op, direct te vernemen wat dat beteekende : „paradijs opgeheven".

Roosje merkte ondeugend op, dat niet zij, maar Karei wel de verklaring zou geven.

Karei vroeg Pa Schot even apart te spreken.

Sluiten