Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOONEEL-OVERZICHT

door HENRI BOREL.

Na Shaw's Pygmalion zijn de, voor een actrice zoo dankbare, transformatierollen in de mode gekomen. Het vaste recept hiervoor is, dat een foei leelijke, slecht gekleede, ordinair uitziende jonge vrouw, zonder de minste bekoring niet alleen, maar zelfs een beetje afstootelijk, in een volgende acte als een charmante, betooverende, chic en smart getoiletteerde schoonheid ten tooneele verschijnt, tot verrassing van 't publiek, dat „hoe is 't mogelijk!" en „ongeloofelijk!" uitroept, en alle mannen, of althans de meeste er van, uit het stuk aan haar voeten brengt. Eerst zich zoo ordinair en hideus mogelijk maken, later zoo gedistingueerd en charmant als modiste, kapper, poederdoos en lippenstift een vrouw maar opmaken kunnen, ziedaar de opgave. Fie Carelsen in „De Kleeren maken de Vrouw" van George Paston en Vera Bondam in „Hallo! 2-8888" van Alfred Savoir, hebben deze opgave, van de soort transformatie-trucs, die vroeger speciaal in Variété's vertoond werden, zeer verdienstelijk en met veel succes vervuld. In George Paston's stuk is het een romanschrijfster, slordig, slecht gekleed, ordinair gekapt, zonder de minste vrouwelijke bekoring, met turftrappers van sloffen aan, en niet de minste „sjans" bij de mannen, met wie zij omgaat, die, op raad van een vriendin, opeens werk van haar uiterlijk en toilet gaat maken, en dan in de 2e acte, bij die vriendin logeerend, opeens te voorschijn stapt als een charmante, betooverende, onweerstaanbare, chic en smart gekapte, en gekleede en geschoeide jonge dame, die in een minimum van tijd alle trucjes van koketterie heeft aangeleerd, en alle mannen, jong en oud, aan haar voeten krijgt. Eén der jonge mannen laat er zelfs zijn verloofde voor in den steek, en de pretendent van haar vriendin doet nu haar een huwelijksaanzoek. In de 3e acte is zij echter weer terug-getransformeerd in de leelijke, bekoringlooze, slecht gekleede en stug gecoiffeerde juffrouw van de eerste ; de pretendenten weten niet hoe gauw ze weg zullen komen als ze haar zóó zien, en haar dokter, die wèl naar innerlijk maar niet naar uiterlijk ziet, trouwt haar.

Sluiten