Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK.

tropen krijgen van alles de schuld. Als we nog niet wisten hoe grenzeloos egoïstisch in zijn denken het Westen over het algemeen is, dan zouden wij het overtuigend kunnen leeren uit de boeken van dit genre. Op iedere bladzijde voelen we de vraag gesteld, wat brengt dit nieuwe land, deze nieuwe wereld, mij, en ligt dit alles nu wel in de lijn van m'n oude lieve herinneringen van het kleine wereldje dat ik verliet ? Maar nooit vinden we de vraag gesteld en natuurlijk niet beantwoord : wat breng ik aan dit nieuwe land en hoe kan ik den zin van dit nieuwe land verdiepen ?

Wij hunkeren naar het verdwijnen van de pessimistische tendenz met haar aanhang van curieuze gevallen uit onze koloniale litteratuur. Dit boek is in dat opzicht hopeloos. Wel zal het bleeke en naargeestige verwijfde jongelingen en zeurige, maar natuurlijk poes-lieve jongedames in ons landje tevreden met hun lot maken.

„Het Molenhuis", door J, P. Zoomers Vermeer. — Uitgave Holkema en Warendorf, Amsterdam. — Prijs ingen. ƒ2.90, geb. ƒ3.90.

Mevrouw Zoomers Vermeer is de schrijfster o. a. van „Het Huisje bij de Dennen" en van „Als het Leven ontluikt" en deze beide boeken hebben haar als een zeer begaafd schrijfster al spoedig op het eerste plan gebracht. „Janna", de twee-deelige roman van het platte land, welke het vorig jaar het licht zag, was knap werk, sterk gebouwd, met heel wat tafereelen, die echt „van den buiten" waren, beleefd en doorleefd, machtig van gevoel, gaaf van reproductie. In „Als het Leven ontluikt" had zij een buitengewone gave doen kennen, die eener voortreffelijke milieubeschrijving, zoodat haar menschen buiten de geschetste levensomstandigheden vrijwel onbestaanbaar werden. In „Janna" was de sfeer van het boerenleven tot in alle hoeken doorwerkt ; alles was er echt aan, en er was van onnatuur en vastgezette verbeelding in de plaats der observatie geen sprake. En nu is „Het Molenhuis" verschenen, ook een boek van het platte land, met een gegeven, dat de schrijf-

Sluiten