Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SALOME.

drimi-saison, winterjas, en dan maar weer van voren af aan ; in Indië mist men ook die afwissling. Maar de liefde wisselt er wel, sneller, feller, en gloeiender haast, dan ergens anders. En de menschen, die liefhadden of niet liefhadden, die lief wilden hebben, maar niet konden, die liefde zochten en niet vonden, zeggen dan : „Alweer bijna Kerstmis". Een heel enkele zegt het met vreugde, omdat hij een oud en heilig feest in vrome herinnering wil gaan herdenken ; en enkelen zeggen het ook met vreugde, omdat zij van alle aardsche dingen alleen de materialistische zijde gekozen hebben, en de groote hotels met Kerstmis magnifieke Kerstdiners plegen aan te rechten. Maar de meeste «menschen zeggen met een stillen schrik : „Alweer bijna Kerstmis", want zij weten dat er weer een jaar voorbij is, een jaar van veel teleurstelling, een nutteloos jaar, een jaar dat niets anders deed dan hen nader brengen bij den dood....

I.

„Alweer bijna Kerstmis", zeide de dikke Gerrit Lismans, terwijl hij uit een venster van het „Inexco"-gebouw neerzag op de Kali Besar, en hij wreef zich vergenoegd in de handen.

Want Gerrit Lismans behoorde tot dezulken, die materialist zijn, en hij verheugde zich nu reeds op het eerste Kerstdiner, dat hij in het eene groote hotel, en het tweede Kerstdiner, dat hij in het andere zou gaan verorberen. „Hij kent de menu's al van buiten," zeide Tom Dekanter, die in hetzelfde lokaal werkte, tegen den derden man Jan Vrijling.

De drie jongelui waren staf-employé's van de groote handelmaatschappij „Inexco", en wel meer in het bijzonder de drie employé's, die direct onder den directeur, Herman Pellentijn, werkten. De dikke Lismans was reeds zeven jaar in Indië ; hij was van een onverstoorbare gemoedelijkheid, hij kon, als het noodig was, bergen werk verzetten en hij was kerngezond, behoudens zoo nu en dan

Sluiten