Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OOST-AZIATISCHE KUNST.

1121

de vleeschelijke begeerten de kroon der goddelijke genade deelachtig werd en door zijn gewijd voorbeeld eeuwenlang der Oostersche menschheid een vredelicht kon zijn, dat met genezende stralen de droefenis der bekommerde zielen wegvaagde en in glorievolle schoonheid glanst in de sublieme kunst der Oosterlingen, die den geestelijken Held gestalte gaven in het reine Boeddhabeeld met de mystieke handhouding, waardoor symbolisch de gemeenschap tot uiting komt van den vereerden Meester met de geloovigen in zijn Heilsleer.

Deze houding der rechterhand heet Moedra.

Om inzicht te krijgen in de geestelijke beteekenis der verschillende Moedra's, waardoor de Dhyani-Boeddha's van het Mahayana van elkaar te onderscheiden zijn, kan men niet beter doen, dan te lezen, hetgeen de eminente taalgeleerde en kenner der Boeddhistische kunst op Java, Dr. Brandes, daarvan schrijft. Deze verklaring werd met instemming overgenomen door Prof. Dr. M. W. de Visser in zijn opstel over de „Mystieke handhoudingen", dat verscheen in „Leven en Werken", 1918. Brandes zegt :

„Toen de Boeddha1) besloten had, zelf te vinden, wat hij met de leeringen van anderen niet verkregen had, begaf hij zich naar den Bodhiboom en zette zich onder dezen neder met onder- of beter ingeslagen beenen, de neutrale lichaamshouding aannemende, die men, als men zich geheel aan gemijmer wil overgeven, aannemen moet. Daartoe legt men de beide handen op hun rug in den schoot, de rechter boven de linker. Hij strekte zijn rechterhand uit over de linkerknie en raakte met de toppen der vingers daarvan de aarde aan (bhoemisparca-moedra), deze tot getuige aanroepende, dat hij doen zou, wat hij beloofd had, op deze wijze den sterksten eed afleggend, dien men kan zweren. Zijn hand daarop terugtrekkend om haar in de vereischte houding weer in den schoot te plaatsen, keerde hij haar om, zoodat de palm weer boven kwam, waarmede men te kennen geeft, dat men iets toestaat of schenkt (Waraprada-moedra). Hij

*) In het oorspronkelijk staat overal „u" voor „oe".

xn 5

Sluiten