Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET HONDJE

„En het meisje?" vroeg een stem.

„O, dat weet ik niet! Ik heb alleen het aanvangsstadium meegemaakt. Hij was altijd nogal een vrouwengek; zijn avontuurtjes interesseeren mij niet meer. Ik vertelde het geval maar alleen als bewijs, dat de gesteldheid van den geest invloed kan hebben op die van het lichaam!"

„Zenuwen werken aanstekelijk," zei Frits Carelsen. „Dat beweert één van mijn kennissen tenminste. Hij 'heeft een groot personeel, veel dametjes. Eén van de jonge mannen werd zenuwziek; geen sterveling kon wat aan hem zien, maar hij was toch zenuwziek. Plotseling houdt zoowat het heele personeel er zenuwen op na, zegt mijn vriend. Na hem zijn er nu al drie zenuwziek geworden."

„Behouden zij hun salaris?" vroeg Gerard.

„Dat zal wel!"

„Laat hij dat inhouden! Dan zal hij eens zien, hoe gauv» zij genezen zijn!"

„Vestig jij je als zenuwspecialiteit!" adviseerde Martha; terstond daarop wist zij het gesprek op ander terrein over te brengen.

Onder het naar huis wandelen door het sluimerende park, waar na een malsch regentje een geur van vruchtbaarheid uit den veerkrachtigen bodem opsteeg, spraken Martha en haar neef over Suze van Holten.

„Zij maakt van haar huwelijk, wat er van te maken valt!" beweerde Suze's vriendin. „Ik zou het niet kunnen zooals zij! Als ik in haar geval was geweest, zou het moord of doodslag gegeven hebben, of op zijn minst toch ontrouw» echtscheiding en weet ik, wat niet al!"

„Hij is toch geen kwade vent!" vergoelijkte Frans Reewald. Zij is een idealiste „pur sang" en hij een materialist van de bovenste plank. Zij zouden elkaar nog niet leeren begrijpen, al leefden zij samen honderd jaar op een onbewoond eiland!"

„Maar waarom is zij dan eigenlijk met hem getrouwd?" vroeg Henri Walters nuchter,

„Omdat zij verliefd op hem was, domoor! Zij met haar

i 5

Sluiten