Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TRISTAN EN ISEULT

appear that the fame of a character, originally Pictisch had spread through Wales and Cornwall, and that in the lafler, owing to circumstances over which time has drawn an impenetrable veil, that character became the hero of this crowning love-story of the Middle Ages.« *)

Intusschen zijn er echter nog verschillende punten die door vorschers onvoldoende belicht zijn en waarvan het nader onderzoek het misschien mogelijk zal maken die «impenetrable veil» te doordringen.

Daar is vooreerst de sterke overeenkomst tusschen de Arthur- en de Tristanlegende. Golther neemt wel een litterairen invloed aan, doch zonder eenige betrekking tot hun oorspronkelijken vorm. Hij veronderstelt, dat de verhouding Mare, Iseult, Tristan en Andret haar prototype vindt in de verhouding van Arthur, Guinevere, Modred en Gawain, zooals die in de Historia Regum Britanniae door Geoffrey van Monmouth is voorgesteld.

Ook heeft Foerster in zijn uitgave van Chrétien de Troiers' werken op de overeenkomst gewezen tusschen Chrétien's »Chevalier de la Charette« en de Tristangedichten, maar hieruit slechts de gevolgtrekking gemaakt, dat de romantische liefdesgeschiedenis van Cornwall in gewijzigden vorm geïmiteerd werd door Chrétien in zijn «courtly love» tusschen Lancelot en koningin Guinevere.

Zooals ik heb trachten aan te toonen in mijn werk »The Character of King Arthur in English Literature« 2), is ook de Arthursage in kern een ontvoeringsverhaal en wel van een gevangen zonnevrouw uit de machten der duisternis. Daar heb ik naar voren gebracht, dat in het hoofsche ridderverhaal der 12de eeuw Lancelot als minnaar der koningin gedeeltelijk de plaats van haar oorspronkelijken bevrijder, den zonneheld, als van dengene, die haar vroeger ontvoerde, inneemt, In de Tristanlegende, welke reeds zonder mythischen achtergrond zooals gezegd door G. Schoepperle als ontvoeringsgeschiedenis erkend wordt,

*) Op. cit., I, p. 185. 2) Amsterdam, 1925.

Sluiten