Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TRISTAN EN ISEULT

hng of the Swan« wordt in aangrijpende verzen de bekende episode van Iseult's komst aan Tristan's sterfbed uitgebeeld en de leugen zijner vrouw omtrent het witte en zwarte zeil. Koning Mark heeft vernomen, dat de minnedrank de oorzaak was van hun schuldige liefde en laat nu de geliefden met alle eerbetoon op Tintagel begraven. Zoo neemt Swinburne, in tegenstelling met Arnold en Tennyson, alle schuld weg door den liefdesdrank wederom geheel in het midden der handeling te plaatsen.

Hij eindigt zijn ontroerend gedicht, waarin de oude legende niet alleen voor onzen tijd nieuwe beteekenis heeft gekregen, maar ten laatste ook tot bijna volmaakte uitdrukking is gekomen, met het refrein van de zee, dat steeds het liefdesmotief begeleid heeft. De zee heeft nu het land verzwolgen waarop het kasteel eenmaal stond, zegt de dichter.

»And over them, while death and life shall be, The light and sound and darkness of the sea.«

Sluiten