Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEZETEN HUIS

en rukt den doek van zijn gelaat) Maar wie ben je?!

WIJBERT (naar adem snakkend): Wijbert, meneer de notaris. ...

NOTARIS: Wat doe je hier in de kamer, kerel?!! Ik dacht, dat de inspecteur van politie je in de gang op post had gezet?

WIJBERT (stamelend): Ik weet 't niet, meneer

'tls alles zoo vreemd toegegaan Waar ben ik? In

de kamer van meneer den baron? Aan de tafel in 'n

stoel?.. ..Tegenover meneer den baron? Slaapt de

baron? (Opspringend) Meneer is toch niet ?

NOTARIS (hem bedarend): Blijf kalm, Wijbert! Je bent geen kind. Je hebt hier wel andere gevaarlijke akkevietjes in je leven als koddebeier in het park van »De Bronckhorst» meegemaakt. Maak je niet zenuwachtig.

WIJBERT (zich langzaam herstellend): Ik ben bijna

weer kalm, meneer de notaris 't Is alleen alles wat

ongewoon voor me....

NOTARIS: Meneer de baron mankeert niets; hij schijnt zelfs rustig te slapen. Laten we zacht spreken. En laat hem nog slapen.... We behoeven den ouden heer niet

te wekken, eer 't noodig is Je wilt me dadelijk wel

vertellen, hoe je hier in dezen toestand in de kamer komt. We moeten eerst handelen. En snel!.... Die ellendige spokerij is nog niet afgeloopen. We zullen nog mèèr moeten redderen op »De Bronckhorst«!

WIJBERT (zacht en zuchtend): Och! Och! Meneer

de notaris, dat ik dit alles nog moet beleven

NOTARIS (flink): Nu niet lamenteeren! Steek je handen uit en houd je knuisten klaar. Ik heb m'n geweer bij me. Ik had slechts twee patronen; die heb ik zoo juist buiten verschoten. (Hij plaatst zijn geweer terzijde van den schouw ).

WIJBERT (fluisterend): En heeft u ze geraakt,

meneer?

NOTARIS (boos): Voor 't eerst misgeschoten in m'n

lange leven als jager! Ik had die laatste twee patronen

beter kunnen gebruiken. Wie schiet er ook op spoken?!

Sluiten