Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

INTERMEZZO

met hen gemaakt en omdat ze beiden nogal over humor beschikten en vooral de Duitscher dikwijls heel komiek uit den hoek kon komen, werd af en toe, tot groote verbolgenheid der andere gasten, een vroolijk gesprek tusschen beide tafeltjes gevoerd.

De tafeltjes in de zaal waren bijna alle gevuld, alleen een hoektafeltje bleef nog onbezet. Het tafellinnen — het was midden in de week — was schoon; er werden dus nieuwe gasten verwacht. Van de meer dan 20 andere tafeltjes spiedden nieuwsgierige oogen van 't leege tafeltje naar de gangdeur en weer terug. Daar ging de deur open. Even een teleurstelling; het was de Directrice slechts: statige matrone, die met veldheersblik de tafeltjes overzag, of overal netjes opgediend werd en die in 't voorbijgaan van elk tafeltje de gasten minzaam toeknikte. Opnieuw ging de deur open. Nu waren het werkelijk de nieuwe gasten. Wanneer de andere gasten niet zoo welopgevoed geweest waren, zouden ze met een langgerekt Ah.. .! ontvangen zijn. Maar in dit geval werden ze met de reeds eerder genoemde koele gereserveerdheid aangestaard en nagekeken. Het waren een jonge vrouw en een oudere man. Het kon ook wel een jong meisje zijn, de moderne tijd stelt ons voor zulke verrassingen!

De jonge vrouw legde met gebogen hoofd den weg naar 't hoektafeltje af, een ware lijdensweg, omdat ze al die nieuwsgierige blikken scheen te voelen, want een blos steeg naar haar wangen. De oudere man, een Duitscher met een stug hoogrood gezicht en kortgeknipt grijzend stoppelhaar, volgde met groote passen. Eindelijk zaten zij. Nog een oogenblik trokken ze de aandacht; toen kwam het tweede gerecht hun te hulp, de andere gasten waren een oogenblik afgeleid. Eenige oogenblikken later keek Frank Lamers verstolen naar de nieuwe gasten, ,,'n Duivelsknappe vrouwf" dacht hij bij zichzelf en keek met welgevallen naar de slanke gestalte met het jonge, frissche gezicht en 't guitige blonde pagekopje. Dan ontmoette hij de glimlachende oogen van zijn vrouw. „Ze is knap, vindt je niet?", zei ze tot haar man. Frank Lamers glimlachte

Sluiten