Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VILLA MORGENROOD

het groote magazijn achter het tooneel, waar hij onder doeken de volgende opvoering afwachtte.

Reina, het kokette heertje, ging met malle pasjes de kleedkamer op en af, stiet met korte rukjes haar bevindingen uit.

— 'k Ga ook es kijken, besloot Jeanne. Ze drong zich langs de kleedende meisjes naar de deur, slipte 't gangetje door naar boven om achter de schermen te spieden.

— 'k Ben wel een beetje zenuwachtig, bekende Mimi. — Altijd als er wat nieuws komt. Na een of twee avonden is 't wel over. Gek, hè?

— Och nee, dat heb ik ook, zei Cato.

— Ik ook, betuigde Corrie.

— Allemaal, besloot Emmie. — Zag je Cees Bark? Dat is foch een oude revuerot. Die stond straks gewoon te rillen. En Korvertje, die nieuwe soubrette! 'k Had medelijden met 't mensch.

— Nou, poets Sam Hankes niet weg.

— As 't nu maar gaat!

— Wij zijn onovertrefbaar, juichte Suus. — 't Staat op alle mogelijke biljetten — kijk maar, en ze wees in 't rond, waar groote plakkaten waren opgehangen. — Je leest het door heel de stad, in alle kranten.

— 't Kan nog een reuzensof geven.

— A bah, nee ongeluksprofeet. Klapte gister de generale niet? Puik ging het. De Dirk met zijn kaal eierenhoofd zat in de zaal en die moet heel tevreden zijn.

— Wat zegt dat? 't Publiek moet het goed vinden — en dit is geen gewone revue.

— 't Publiek is half mal van de reclame.

— Dat denk je maar! En de kranten —

— 'k Lees morgen de ochtendbladen al in bed.

— 'k Wou toch maar, dat we ingespeeld waren, verzuchtte Jetta Weijne. — 'k Zie er bar tegen aan.

Lies en Reina lachten — 't Gaat alles uitstekend. En 't pakt, dat was duidelijk te merken. Heelemaal geen reden om ongerust te zijn.

— Ik krijg een beetje meer moed, meende Miep. Jenny betuigde, dat 't haar eender ging, maar dat ze nog

Sluiten