Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN UITVINDING

eksteroog.... Maar ik begrijp het niet, ik begrijp het niet, en wat nu ?"

„U moet het apparaat uit elkaar nemen, het nooit meer aanraken en met mij meegaan, bij ons wonen, bij Grace en mij!" riep William hartelijk.

„Neen, o neen, mijn jongen, ik ben zoo bang dat er iets met jullie gaat gebeuren. Neen, dat kan ik niet doen !"

Een poos zaten ze in gedachten. Plotseling zei William:

„Papa, ik meen dat ik daar ginds in den hoek iets zie ,

maar het kunnen ook mijn zenuwen zijn, die mij parten spelen...."

„Neen mijn jongen," antwoordde de professor, „ik heb het ook gezien en wij moeten samen den strijd tegen dezen vreeselijken geest aanbinden."

William telegrafeerde aan Grace, dat het niet ernstig met haar vader was, slechts een kleine zenuwstoring en dat hij daarom liever een paar dagen bij hem wilde blijven.

Daarna besoot hij, bij zijn schoonvader op dezelfde kamer te slapen. Ze zochten nauwkeurig alle hoeken en kasten af en legden zich te bed. Beiden sliepen moeilijk in, doch eindelijk, tegen half twee, vielen ze in slaap.

Om drie uur echter sprong William plotseling op. Hij zag dat uit het venster zich «iets» naar het bed van zijn schoonvader bewoog. Het was de wittige nevel.

William sprong uit bed en trad «het» in den weg. «Het» drong door hem heen en begaf zich naar het hoofdeinde van het andere bed. De professor sprong met een angstkreet, die plotseling afbrak, op. Toen William naar het bed van zijn schoonvader kwam, was deze bezwijmd, maar hij kwam spoedig bij.

„Ik heb een ontdekking gedaan," zeide de jonge dokter vroolijk. ,,De geest laat zich verjagen, wij zullen dus om beurten slapen. Gaat het beter? Wacht, ik haal wat whisky, dat zal u goed doen."

„Whisky, ooi aaih...."

Plotseling zag William het: zijn schoonvader had zijn lichaam verlaten en de geest was er in getreden!

William sprak in de lucht: „Papa, kunt u mij verstaan?

Sluiten