Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BRIEVEN ZONDER ANTWOORD

Ik wil je dit schrijven, wat er allemaal met mij gebeurd is, en misschien zul je dan antwoorden. Ook is het mogelijk dat je Heieens dood in een krant hebt gelezen. Nu ik aan je denk, haal ik me weer vreemde dingen in mijn hoofd. Waar eindigt de romantiek in het leven van een bankdirecteur, en waar begint de gemeenheid?

Ik zou je nu kunnen schrijven, en misschien .... Er is tcoh niets slechts in tegenover Heieen, het is toch geen gebrek aan respect tegenover haar. Ik ben haar immers trouw gebleven. Ja, ik weet het wel: de bijbelsche schurk, maar bijbelsche schurken zijn we allemaal. Ik heb haar toch geen echt verdriet gedaan, zij heeft het zelfs nooit geweten. Zij heeft alleen vermoed. Zij zou mij zeker vergeven, want zij kende de mannen goed, beter dan de mannen zichzelf kennen.

En wanneer ik je nu schrijf en den brief verzend, dan is daar toch niets slechts in. Wij hebben immers niets gedaan. We laten ons leiden door het Lot, en het schijnt wel alsof het Lot nu onze levens zóó heeft willen leiden.

Nu weet ik het ineens: Ik ga gewoon aan je schrijven. Ik vertel je wat uit mijn leven, en ik vraag hoe jij het nu maakt. Of je je nog herinnert dat we elkaar ontmoet hebben, bijna twéé jaar geleden!

Ja, zoo doe ik het, ik heb er al te lang mee gewacht.

31 October 192 ..

Ik was thuis gekomen van kantoor, daarna had ik gebaad en me gekleed. Ik had de pakken met Hollandsche kranten, die de mail vandaag had gebracht, mee naar huis genomen om ze daar eens door te kijken; dat is een werk, dat goed de avonden vult, de stille avonden als de kinderen naar bed zijn, en er niets voor mij meer te doen is.

Maar nu was ik vóór het avondmaal al aan mijn bureau gaan zitten, en had daar het eerste pak kranten ontvouwd en voor mij uitgespreid. Ik doe dat altijd heel accuraat, omdat ik voor mezelf een boek met knipsels op financieel gebied bijhoud. En zoo zat ik daar dus met mijn schaar gewapend en knipte hier en daar iets, dat me interesseerde,

Sluiten