Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BRIEVEN ZONDER ANTWOORD

lachte: Nu ben je de eene verloren en de andere ook kwijt. Verloren en kwijt, alle beiden....

Ik weet niet of ik lang zoo gezeten heb, en ik had niet eens gemerkt, dat er een paar tranen waren neergedrupt op de krant.

Het kleine meisje, Tineke, was naast mij komen staan. Zij had haar huiswerk zitten maken, nu was het tijd voor het avondeten en ze kwam eens kijken waar ik bleef. Zij drong zich dicht tegen mij aan, als om me te troosten, en eindelijk fluisterde ze: »Huil je om moekie?«

Toen heb ik haar gekust en ja gezegd.

Op één leugen meer of minder komt het voor mij nu toch niet meer aan.

En misschien was het niet eens een leugen....

VII

4.

Sluiten