Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE EER VAN HET GESLACHT

Paul: Wel Papa, die zou een van de eersten zijn geweest!

Hendrik: Nou, nou....

Paul: Zeker! Om den vader van den jongen held te complimenteeren, wanneer die zich met een gewond been naar het veld van eer had gesleept

Hendrik [begint te beseffen, dat hij voor den gek gehouden wordt): Nou jij denkt, geloof ik [plotseling nijdig) Moet jij de straat niet op?

Paul: Merci. Als iederéén de straat op gaat, dan blijf ik thuis. Maar als mijn gezelschap u onwelgevallig is....

Hendrik: Dat jij hier in huis zit te suffen, terwijl

daarginds Ik begrijp 't niet! [Buiten nadert gezang)

Het wereldgebeuren gaat aan jou voorbij en het deert je niet. [Gezang dichterbij: Gee-me-nog 'n druppie!) Dit is een gróote dag dien wij beleven, een historische dag! Komende geslachten zullen ons het voorrecht dat wij dien beleven mochten benijden. En jij Ik schaam me over je!

Paul [met 'n zucht): Het doet me bitter en oprecht leed zulk een oneer te zijn voor e üw geslacht.

Hendrik [weer overvallen door een aanval van nervositeit, kijkt op horloge): Wel potdorie! Dat ze me nou toch zoomaar laten zitten! Maar nu heb ik er genoeg van!

Ik bel op. We zullen dan wel zien wie er [licht den

haak van 't toestel) Wat is 't nummer ook alweer? 1207 ...

of 17? [Aarzelt, legt haak weer neer.) Tja wat zal ik

vragen?.... 't Is toch eigenlijk.... Nee, maar niet doen [strompelt overeind)

A m a 1 i a [in mantel en hoed jachtig binnen; heeft een courant bij zich): Goeden middag. [Tegen haar vader; kribbig:) O zit u hier? Ik dacht dat u op uw eigen kamer was!

Hendrik [woedend): Wel godallem....! Jullie schijnen me in mijn eigen huiskamer niet te dulden! Eerst Jeanne, en nou jij weer. [gespannen) Kom je van de rennen? 'tKan toch nu nog niet zijn afgeloopen?

Sluiten