Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE EER VAN HET GESLACHT

Amalia: Voor mij was je dat al, mijn vriend.

Pieter: Ik weet het. Je geloof in mij heeft mij gesterkt

en gestuwd. Zonder jou Ach Amalia, het is als een

wonder, het is of ik van de hel in den hemel hen gekomen!

Amalia [dichter bij hem schuivend): Aan mijn hand, lieve Pieter. Ik ben het die je geleid heeft.

Pieter [haar hand grijpend): Ik weet het, ik erken het. Nooit kan ik je dankbaar genoeg zijn! [Blikt weer in het berichtje, leest langzaam:) » en hem op eenmaal zal verheffen tot den hoogsten top van eer«.... Een openbaring zal het den menschen zijn! Een openbaring!

Amalia: Ik wist het voordat iemand het wist.

Pieter: Jouw geest was het, die mij leidde. Zie Amalia, wanneer ik nu de hoogte bestijg, waarop Dante stond, dan is dat doordat jij voor mij waart wat ééns Beatrice was voor Dante.... zijn muse.

Amalia [teeder): Aoh Pieter, ik wil nog veel meer voor

je zijn ik wil alles voor je zijn je alles geven wat

een vrouw maar....

Pieter: Je bent te goed, Amalia. Het is teveel, te veel....

Amalia: Ach lieve Pieter, is voor de liefde ooit iets te veel?

Pieter [tot wien, in zijn vreugderoes, de beteekenis van dit alles nauwelijks doordringt): Voorzeker niet, Amalia ...

Amalia: Welnu, dan kan je toch ook niet weigeren wat ik je wil geven....

Pieter: Neen, neen....

Amalia: Mijn ziel mijn geest mijzelf

Pieter [als ontwakend): Amalia!

Amalia [smachtend): Het is het jouwe alles

Hendrik [pijnlijk en driftig binnenstrompelend): Wel verduiveld! Dat begint me nou toch te vervelen! Ah, meneer

Sterk, hou je me dochter gezelschap Nu wacht ik al den

heelen middag op een telefoonbericht van de renbaan! 't Schreit ten hemel! Wat is dat daar voor 'n bende! Alle-

Sluiten