Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WAT NIET MEER KON

Voor Martha koesterde zij een stille sympathie. Het rustig vriendelijke der jonge vrouw trok haar aan. Met zoo iemand eens te praten, ook als ze weer alleen was.... Maar och, wat viel er te praten, dacht ze dan weer....

„We gaan eerst naar Martha en Bert," zei ze onder het eten. Fransje zette groote oogen op. ,,U ook?" vroeg ze verbaasd.

Tante Sofie trok even met den mond, „Mag dat niet?" Het klonk wat uitdagend.

Het kind keek verschrikt voor zich. Ze begreep niet goed, waarom Tante boos werd. Vroeger wou ze nooit ergens heen, naar Opa of zoo....

Martha en haar man waren beiden thuis. Ze keiken verrast op, toen Tante Sofie met Fransje op de stoep stond. „Dat is leuk", zei Martha, en ook Bert stemde in: „daar doet u goed aan."

Fransje zat dadelijk bij hem. Hij was bezig met zijn radio. Hij had het toestel zelf in elkaar gezet, was er heel trotsch op. ,Ik heb een nieuw station ontdekt," vertelde hij,

„Welk?" vroeg ze nieuwsgierig.

„Kalundborg, Weet je wel, dat ik dat nooit krijgen kon?"

Fransje lag op haar knieën op een stoel voor het kastje, „Probeert u 't eens," drong ze aan.

„Ik weet niet, of 't nu wel is ..." Ze zochten beiden in den gids. Fransje, als was ze volleerd in aardrijkskunde, sprak over Daventry en Königswüsterhausen....

Tante Sofie zag het met verbazing. Ze zou er nooit geen hoogte van krijgen, van zoo'n kind, dacht ze. Dat huilde bijna vanmorgen, omdat ze een tand had verloren, en dat zat nu als een groot mensch te draaien aan knoppen en met een band om 'r hoofd, waardoor ze wat scheen te hooren....

Tante Sofie hield niet van die nieuwigheden. Het was haar te onbegrijpelijk. Haar buren hadden ook een toestel, die vingen alles in de kamer op, er stond niets op het dak. Hoe kon nou muziek van zoover weg door de muren heen komen....

„U moest er ook een nemen," zei Martha. „U bent altijd zoo alleen, 't Is zoo gezellig."

Sluiten