Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WAT NIET MEER KON

hield. Die was zoo vroolijk; ze kon soms net zoo lachen als Moeke. Tante Sofie was wel goed, maar toch....

Weer woelde Fransje; het was, als voerde zij een strijd met zichzelf, omdat ze Tante Sofie lief moést vinden en het toch eigenlijk niet van ganscher harte kon. De laatste dagen was het voortdurend geweest: »Heb je 't hier prettig gehad? Wil je dus het volgend jaar wel terugkomen? Hou je veel van je ouwe tante?« Als ze dan »ja« zei, was het goed. En natuurlijk zei ze ja, want ze had het hier prettig gevonden, en ze wou graag terug komen, en ze hield wel van Tante.... Maar waarom vroeg ze het aldoor?

In de kamer er naast klonk gestommel. Er werd een stoel verzet. Ze hoorde Tante Sofie praten. Tegen Tommie zeker,

dacht Fransje. Ze luisterde Zou Tante naar bed gaan?

Nu liep ze in de gang, nee toch niet Het leek zoo dicht

bij. Ze zou toch niet hier binnen komen?

Op den drempel stond de oude vrouw. „Slaap je?" vroeg ze. „Nee, Tante," zei Fransje. Haar stem beefde wat, ze vond het angstig. „O, niet zoo lang wakker liggen." De deur ging weer dicht.

Met groote oogen keek Fransje voor zich uit. Het was toch maar Tante Sofie geweest, ze hoefde toch niet bang te zijn. Als Moeke bij haar kwam kijken, schrok ze toch ook niet....

Ze trachtte zichzelf moed in te spreken, maar het lukte niet. Telkens zag ze weer die magere, eenigszins gebogen figuur in de deuropening en hoorde ze die fluisterende stem: »slaap je?« Als het eens iemand anders geweest was.... Dat 'kon toch niet.... Moeke....!

Ze zei het hardop, eenmaal, tweemaal. Tegelijk gaf het haar rust. Morgen was ze weer bij haar, lag ze in haar eigen bed, naast dat van Moeke.... Morgen ging ze naar huis....

In de kamer, bij de tafel stond Tante Sofie. Langzaam streek zij zich met de hand over het voorhoofd. Had ze Fransje verschrikt? Andere avonden sliep het kind al lang. Dan stond ze naast het bedje en keek op haar neer. Niets anders. Soms had ze neiging om iets aan te raken, het haar weg te strijken. Ze deed het niet. Het zou dezen avond voor

Sluiten