Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WAT NIET MEER KON

het laatst zijn geweest. Nu kon het niet meer.... Het was, als voelde zij zich te kort gedaan.

Dit, dacht ze, is het begin. Morgen moet ik haar heelemaal afstaan.

Het duurde lang voor Fransje insliep, dien avond. Ze gooide zich onrustig om en om; soms ook lag ze gespannen te luisteren, of ze iets hoorde. Maar alles bleef stil.

In haar slaap kreunde zij af en toe; ze droomde, dat haar moeder in een wagen zat, die steeds doorreed. Zij liep er naast en vroeg den koetsier op te houden. Maar hij deed net, of hij haar niet hoorde....

Toen ze wakker werd, keek ze angstig om zich heen. Niets van een wagen. Ze lag in het kamertje bij Tante Sofie .,. Maar er was ook geen Moeke. Hoe akelig was het

geweest, dat ze niet bij haar kon komen Maar Opa

Ouwerhand zei: »droomen zijn bedrog«. Klaart je had gezegd op een keer: »ik heb vannacht zoo èng gedroomd....« »Geen kuren!« had Opa geroepen. Ze had niets mogen vertellen. Had zij nu ook kuren? Je kon het toch niet helpen, als je akelig droomde.... Het kwam vanzelf....

Den volgenden morgen, toen ze wakker was, herinnerde zij zich weer alles. Maar Moeke kwam niet met een wagen, ze kwam met de bus.... Toch voelde zij zich beklemd. Gisteren had Tante Sofie gezegd, dat ze vergeten was te schrijven, dat de chauffeur op verzoek stopte. Anders nam hij je mee tot het dorp. Net als toen ze kwamen

„Tante," vroeg ze, ,,zou Moeke niet voor de deur uitstappen?"

„Ik weet het niet, kind."

-Stopt hij altijd in het dorp?"

„Altijd."

„Maar ais hij nou eens niet stopt...." „Hij stopt wel."

„Ja, maar als hij nou eens niet stopt...." Tante Sofie's voorhoofd rimpelde zich. „Dat doet hij zeker," zei ze. „Ja, maar als hij 't nou eens vergeet...." „Hij vergeet het niet."

Sluiten