Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ROMEO EN JULIA

R. (positief): — Moeder heeft hem nooit veracht, vader; (doordringend) en moeder verstond het verachten wel.

V.: — Rutger, mag je zoo?.... (Rutger kijkt onwillekeurig naar het portret, de vader blijft vóór zich kijken Even stilte.)

R. (beschouwt aandachtig het portret, richt zijn trotsche, onbarmhartige oogen dan op den vader): — Ik heb er dikwijls over gedacht. Het moet bij u liggen.

V.: — Rutger, je weet niet wat je zegt.... Ik had misschien beter gedaan, je niet, nü nog niet over deze dingen te spreken. Te wachten, geduld te hebben tot het leven er ons heen leidde.... Maar er zijn soms noodzakelijkheden. Er is een moeilijkheid, een pijnlijke moeilijkheid. Jongen, wees nu eens zoo verstandig als je geleerd bent. Probeer nu eens te begrijpen....

R.: — U bemoeilijkt mijn begrip. Als wij gelegenheden afwachten om de waarheid te zeggen, dan wreekt de waarheid zich altijd, door een niet meer op te lossen misverstand. Praat U nu eens eindelijk vrij uit, vader.

V. (opgewonden, doordat hij terrein verliest): — Je oom heeft zich als een.... heeft zich onwaardig gedragen. Weet* je wel dat hij, toen ik met je moeder verloofd was, alles heeft gedaan om ons te compromitteeren? Toen wij hier onze receptie hielden, stond hij, om den hoek, het volk op te ruien; — hij heeft mij op alle punten van mijn carrière tegengewerkt, hij heeft mij onmogelijk gemaakt, op alle manieren. Toen moeder en ik nog geen week getrouwd waren, schreef hij een gemeen artikel in een volkscourant, tegen je oom Herema, den Minister.

R. (met duivelsche vreugde): — Ik wou dat Maurits zoo'n kerel was!

V. (verbergt zich hoe langer hoe meer achter een verontwaardiging, die hem, den rekkelijken magistraat, maar weinig goed afgaat): — Zoo, vindt je zulke dingen mooi, vindt je zulke dingen goed?

R.: — Ik vind ze prachtig!

V.; — Vindt je dan óók goed, dat hij zelfs geen gelukwensch uitte toen je moeder en ik trouwden; dat er geen bloem, geen klein geschenk, — dat er niets van 'm uitging,

Sluiten