Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE AVONTUURLIJKE JEUGD VAN LAUZUN

In 1658 woont Puyguilhem de groote »Bataille des Dunes« bij, onder Condé, en maakt het beleg van Duinkerken en dat van Oudenaerde mede; Turenne vertrouwt hem zelfs het bevel over de stad Veurne toe. De maarschalk maakt levendig den lof van zijn jongen officier bij Mazarin, welke des te gelukkiger is zoo'n uitstekend verslag te krijgen, daar hij Puyguilhem gunstig gezind is; enkele maanden tevoren, toen de jonge Koning te Kales ziek gevallen was en iedereen voor zijn leven vreesde, had Puyguilhem, voor den gehaten Siciliaan partij kiezend, den kardinaal van een tegen hem gesmeed komplot op de hoogte gesteld en hem er van verwittigd dat zoo de vorst stierf, dadelijk tot zijn aanhouding zou worden overgegaan.

Zoo'n kostbare inlichting, waarvan hij goed gebruik had weten te maken, zou een man als Mazarin, die al op heel weinig vrienden staat kon maken, niet licht vergeten. Wanneer Turenne zijn geheugen opfrischt, of als 't gebeurt dat ook zijn nicht Olympe, in wier gezelschap Puyguilhem bijna iederen dag van de week vertoeft, met lof over den jongeling gewaagt, luistert de kardinaal gewillig naar hunne vleiende beoordeeling, vast besloten den jongen man niet uit het oog te verliezen. Door den Koning gewaardeerd, door Mazarin beschermd, door Gramont vooruitgestooten, reeds beschikkend over talrijke vrienden en vriendinnen, zien wij Puyguilhem onder de verblijdendste teekenen zijn aanloop nemen, zonder dat die algemeene sympathie hem veel gekost heeft.

Wanneer hij zijn regiment niet op het oorlogspad aan te voeren heeft, vindt men Puyguilhem bij voorkeur aan het Hof. Overal volgt hij Lodewijk XIV op de hielen. Vermoedelijk is hij te Vaux geweest, op de wonderbare en noodlottige ontvangst door den surintendant des Finances den Koning aangeboden, en te Nantes, bij de opening van de Etats-Généraux. Hij heeft ook de aanhouding van Fouquet bijgewoond; naar 't werd gefluisterd moet deze zelfs door hem verwittigd zijn geworden van wat tegen hem werd beraamd, maar te zeker van zijn stuk, en te overmoedig om aan een vermaning gehoor te geven, terwijl het nog tijd

Sluiten