Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VILLA MORGENROOD

Gerard toe. Helpen.... god, kon hij haar bijstaan in h'r lijden!

Voor achten kwam de dokter reeds, 't Verslag van de nacht scheen hem niet te bevredigen. Nauwkeurig onderzocht hij de zieke, gaf druppels in, die hij uit voorzorg reeds had meegebracht. Voorzichtig legde hij haar neer, bleef poozen lang aan haar bed zitten.

Gerard staarde van hem naar de zieke, durfde nauw ademen.

Eindelijk stond de dokter op. — We moeten hopen, meneer Hessels. Het lichaam is zwak. 'k Verwacht deze avond de crisis. Als ze die haalt.... en toen hij Gerards ontsteltenis zag — 't gaat dikwijls zoo bizonder. Er schijnen soms wonderen te gebeuren.

— Och dokter, als er wonderen moeten bijkomen....

— Niet dadelijk de moed laten zinken ... sterk zijn ... hoopvol, maar bereid.

De dokter was nauw weg of Coba slipte binnen en achter haar verscheen de groote gestalte van de oude acrobaat. Bedeesd leunde hij aan de deur, duwde z'n kalotje nu links, dan rechts, of plukte aan de koorden van z'n chamberloek. — Ach, ach, zuchtte hij, toen hij vernam hoe de nacht geweest was en wat de dokter zei. Z'n oogen schoten vol tranen, stilletjes sloop hij naar beneden.

Coba bracht wat eten, maar Gerard raakte er niet aan.

— Er moet dadelijk bericht naar Sonja, fluisterde hij en krabbelde een briefje. — Zou de jongen uit het winkeltje hierover niet kunnen gaan? Op de fiets en dadelijk. Sonja moet aanstonds komen. Hij grabbelde een gulden uit z'n zak. — Hier.... maar dadelijk.... dadelijk.

Coba wreef met 't smalle handje langs de neus en slifferde de trappen af. O, o, peinsde ze, wat een ellende, wat een ellende weer ineens.

Sonja lag nog te bed toen de bel geweldig alarm maakte. Ze schrok op. M'n hemel, wie kon dat zijn? Line kwam vandaag niet.... de melkboer? Wat een haast had de man. Hij moest maar een beetje kalmeeren. Jé kon toch niet achter de deur liggen. Maar weer rinkelde de bel,

Sluiten