Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ENGELSCHE BOEKEN YAN HEDEN

het begin van den oorlog in Ierland; hij maakt deel uit van Carson s leger. Men zal zich herinneern dat Sir Edward Carson vlak voor den oorlog, toen een opstand in Ierland dreigde, een leger op de been bracht om Sinn Fein te lijf te gaan. Oogluikend werd het landen der wapens door Engeland toegestaan, hoewel het officieel verboden was. De legervoorraden van Carson werden in 1914 aan de Kroon overgedaan en Crozier trainde te Dublin soldaten voor het Front, waar hij ten slotte met zijn mannen heenging. Reeds eerder had hij in Zuid-Afrika lauweren geoogst, hij was dus een ijzervreter met oorlogservaring. Die ervaring kwam hem goed te stade. Hij wist in zijn regiment een uitmuntenden «esprit de corps» te handhaven en hieraan schrijft hi) zijn succes toe. Crozier is een van die mannen, die kalm hun gang gaan, die geen «Strebers» zijn en wanneer zij het noodig vinden, hun meerderen flink de waarheid durven te zeggen. In dit boek zegt hij ook flink zijn meening en na al het zoetsappige gedaas over den oorlog doet het boek, dat hij ons geschonken heeft, frisch aan; het is bovendien voor menigeen een openbaring, al is het bij wijlen wel wat erg crü, Crozier spreekt mannentaal en juist hierin ligt misschien wel het succes, dat het heeft. Wij citeeren nog één zin van hem: »It was my job to provide canon-food and good food at that!«

Romans

De rustelooze generatie van dezen tijd is knap uitgebeeld door Hugh Brooke in »The Mad Shepherdess« (Longmans). Quartilla is al even vreemd in haar doen als haar naam; in de stille, deftige Engelsche «County» is zij allerminst op haar plaats. Zij begaat faux pas op faux pas en haar zuster en zwager worden zwaar beproefd. Maar met een innemend lachje maakt zij telkens haar misstappen weer goed en zij worden haar vergeven. Het gezin herademt echter wanneer Quartilla na een vreeselijke herrie, waarin zij hoofdpersoon is — de opname van een film daar buiten in de «country» — door haar moeder wordt meegevoerd naar Frankrijk, waar zij zich weer uitleven kan en niet elk oogenblik hoeft te vragen: „Mag dit en mag dat?" Wij vinden hier een zeer goed geslaagde «fint novel»; Brooke weet zijn karakters leven in te blazen.

Een der beste romans van het seizoen is E. M. Delafield's »Turn back the Leaves« (Macmillan). Wèl zegt de schrijfster in de voorrede, dat het hier niet gaat om een aanval op het katholieke geloof, noch om propaganda ervoor, maar de opbouw van haar intrigue is in alle opzichten tegen het katholieke geloof gericht. Zoo moet dan de arme Edmunda bij haar ouden echtgenoot Sir Joseph Ffloyd blijven, hoewel haar hart uitgaat naar den charmanten jongen Lord Charles Craddock, zelfs nadat zij met dezen zoo indiscreet is geweest dat een jong Ffloydje op

Sluiten