Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EMMA, DE BRUID

vóór te wenden, om net te doen, of je niets begrijpt.... O, neen, je weet volstrekt niet, dat die of die verliefd was op deze; en teleurgesteld werd.... O, is ze nu geëngageerd, dan zal dat wel uit oprechte liefde zijn.... Ach, Leni, toe, laten wij natuurlijk met elkander omgaan, je kan me misschien helpen.... zeg, zeg me:

Is 't mogelijk om te vergeten? kom je er over heen?

— Ja, zei Leni, met vaste stem. Zij 't ook met veel strijd en leed.... Maar je leert vergeten.... en de tijd helpt je er over heen.

— Geloof je? geloof je? vroeg Folly met gretigheid.

— Ik weet 't.

— Ah!

— 't Was, zei Leni, met een glimp van bitterheid, zoo'n beetje van algemeene bekendheid, niet? dat de meisjes Reneveld beiden verliefd waren op Yvo van der Weyden. En dat Yvo hen beiden heeft versmaad.

— Net zooals bij ons met Hans murmelde Folly, die

oprechtheid tegenover oprechtheid wilde stellen. Ook hij heeft ons beiden versmaad. En hoe! Nooit, in de verste toekomst niet, kan hij voor een van ons beiden nog iets zijn...

— Voor mij kan Yvo dat óók niet. zei Leni geresigneerd.

— Hoe weet je dat zoo zeker?

— Omdat hij.... omdat hij....

— Zeg 't niet, als je liever niet wilt....

— Waarom niet? wat komt 't er op aan?.... Omdat hij.... toen hij hoorde, dat Emma geëngageerd was.... haar 'n brief.... met 'n lief desverklaring schreef....

— En? vroeg Folly hevig geïnteressceerd, wilde Emma toen niet?

— Neen!

— Dus.... ten slotte.... is Yvo versmaad!?

— Ja! ook door mij! want ik heb niet willen wachen, of hij ook eens.... misschien....

— En.... je bent nu gelukkig, Leni?

— Ja. Ik heb wel erg geleden. Maar ik kwam er overheen! Alfred is aardig, heusch, ik ben al zeer aan hem gewend, en ik vertrouw, dat we 'n gezellig leven zullen hebben

Sluiten