Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VERZEN

van

HÉLÈNE SWARTH

Vriendschap

LIEF MEISJE

Zij vroeg mij zoet: — ,,Wil jij mijn moeder wezen?"

Zij vleide lief: — „Mag ik je kindje zijn?"

Zij leek een lelie in mijn zandwoestijn,

Uit eenzaamheid zoo rank en blank gerezen.

Zij zag mij aan met oogen hemelrein, Belovend zacht: — „Ik zal uw leed genezen!" Ik gaf haar stil mijn levensboek te lezen En dankbaar voelde ik dat haar hart was mijn.

Door donker bosch wij zingend togen samen, Zij hield mijn hand en gaf mij teedre namen. Ik was niet bang in 't scheemrend levenswoud.

Toen, zegezeker, nam wie ééns zou komen Haar weg van mij de minnaar van haar droomen. Ik bleef alleen. — 'k Werd weerloos, moe en oud.

Sluiten