Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VRIJ EN ONVRIJ

De ander deed een smekkend, sliffend geluid tusschen de tanden hooren, dat een instemming moest beduiden.

Op dit eigenaardige geluid als op een schrik bukte Kroon zich naar den grond. Een potloodje lag daar; hij raapte dit op, en voelde hoe hij kleurde, hoe hij zich schaamde. Want plotseling wist hij dit: een hevige antipathie kwam in hem op, die onbewust bezit van hem genomen had, van af het eerste begin van dit bezoek, van af Jet's verhalen en die nu, gewekt door dit zuigend geluid tusschen tanden door, kant en klaar voor hem oprees als een onzichtbare, doch zeer werkelijke afscheiding tusschen zijn bezoeker en hem.

Een schrik, een ontsteltenis snelle afgezanten die

overliepen, die overbruggen wilden en verzoenen.... Schilders kwamen hem te binnen met chronische vuile nagels, vieze tanden beste kerels

Hoe zat het dan met dezen? Waarom was deze man hem zoo hatelijk, die nog wel in een nieuw pak gestoken, met krakende schoenen en iets blinkends in zijn heele uiterlijk,

meer verzorgd leek dan het meerendeel der schilders?

Waarom voelde hij een schier onoverkomelijken fysieken weerzin?

Moeilijk hief hij den neerstarenden blik weer op, die tuurde als gewoonlijk of er een diep water was aan zijn voet, en nu kroop een lachje over zijn matbleeke gezicht, een van Kroon's lachjes waarin de oogen triest werden: „Kijk eens, Merens, ik meende dat je mij om de hand van Jetje zoudt vragen, ik vind haar te jong. Jet heb ik dit gezegd en ik zou me op dien grond graag verzetten tegen jullie voornemen."

De stem, weifelend, zweeg. Wie deze zachtaardigheid niet begreep, had vrij spel. De innerlijke beschaving ontbrak daartoe den jongen schilder: deze vader van Jet boezemde hem in zijn vrouwelijke bedeesdheid, zijn weifehge verlegenheid, zijn kleuren telkens, terwijl hij daar toch stond temidden van prachtige oude kasten, kostbare tapijten en waardevolle schilderijen, niet anders dan een lichte minachting in.

Op een of andere wijze werd hij door dezen vader herinnerd aan het gemak waarmee hij Jet had veroverd, een

Sluiten