Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EMMA, DE BRUID

gezicht ontwaarde, begon zij zich te verbazen. Wat kon zijn vrouw over haar hebben geroddeld, dat hem zóó had geïmponeerd? O! zij begreep het natuurlijk!

— En? vroeg zij, quasi argeloos. Neemt uw vrouw onze invitatie aan, meneer van Wesendonck?

— Zij is tot haar spijt verhinderd, freule— . Ips keek lachend naar hem op:

— Dus u komt alleen. Nu, eerlijk gezegd: wèl zoo gezellig!

— Ik kwam u juist zeggen, dat mijn vrouw morgen voor ons samen al 'n uitnoodiging had aangenomen. —

Ips keek nu toch even een beetje onthutst. De mededeelingen van zijn vrouw hadden dan wel duchtig ingeslagen, dat hij zóó plotseling al zijn gemoedelijkheid was kwijt-geraakt....

— Komt u maar 's naast me zitten, zei ze. En toen hij aarzelde:

— Wees maar niet bang: je ne suis point une ogresse... en dan, in vol gezelschap, zal ik u heusch niet bijten!

Hij voelde, hoe hij tegenover dit kind een belachelijk figuur maakte, en zette zich naast haar neer.

Ips keek hem aan, half verwijtend en half bedroefd.

— U hebt u laten beïnfluenceeren door uw vrouw, die — ik heb u dat straks al aangetoond — per se tegen mij is geporteerd. Dat is ten eerste onverstandig, om niet te zeggen dom

— U neemt geen blad voor de mond!

— Neen, waarom zou ik? vroeg Ips met lieftallige onschuld. En ten tweede is 't méér dan onrechtvaardig tegenover mijV

Neen, haalt u maar gerust uw schouders niet op. Men behoort 'n zaak van twee kanten te onderzoeken. Folly en ik zijn nu eenmaal 'n paar meisjes, die veel worden besproken. Waarom? omdat we onze eigen vrije gang zijn gegaan, en van alles wat we deden alleen rekenschap aflegden aan onszelf. Wij zijn trotsch, begrijpt u? en wij zijn onszelf genoeg....

Hij moest onwillekeurig even glimlachen.

— Tu as ris: te voila désarmé. Hemel, dat moest uw

Sluiten