Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

JAAP STUURMAN ALS LANDKRAB.

pruttelend koffiepotje, wel wat langer van nemen dan in 't drukste van den tijd.

't Was Jaap wel heel plotseling in den kop gekomen, om zijn zeemansbestaan er maar aan te geven verder. Hij had al lang geweten dat Geert Kramer de „Spes Mea" aan een slooper wou verkoopen, maar steeds was hij nog van plan geweest om te pogen zich elders weer als stuurman of desnoods als matroos te verhuren. Maar nu hij daar met zijn kapitaal onder den arm tusschen Delfzijl en Malsum liep en nog eens nadacht over den stap dien hij bezig was te doen, geraakte hij hoe langer hoe meer met zijn besluit verzoend. Achttienhonderd drie en tachtig gulden droeg hij immers in de kous die hij om 't half uur wel, van den eenen onder den anderen arm duwde, daar 't gewicht van zijn fortuin hem begon te hinderen. Eentenieren kon hij er wel niet van, had de kapitein uitgerekend, maar een heele som was het tóch, een aardig zaakje zou hij er zéker voor kunnen koopen.

En als hij was blijven varen had hij toch ook moeten afwachten waar hij terecht gekomen was. De kapiteins van nieuwe, sterke koffen zouden hem zien komen, die konden jonge kerels genoeg krijgen voor niet te veel geld, en om op zijn leeftijd nog weer op een ouwe drijver te gaan varen in gezelschap van ratten en wandluizen, die je 't leven haast nog zuurder maakten dan 't kwade weer, waar 't rottende karkas van zoo'n schuit zoo gevoelig voor was, daar kwam je toch ook niet toe als 't niet bepaald moest. Op een zeetjalk, waar een stuurman zooveel minder verdiende, had hij misschien nog wel terecht gekund, maar ja, wat was dat voor varen, dat je deedt op zoo'n schip. Een of twee keer per jaar ging je misschien met een lading carton naar Engeland, en overigens kon je met vlas of met koolzaad door smalle kanaaltjes kruipen of hoogstens op de Zuiderzee een klein gangetje nemen.

Nee, hij was blij dat hij den knoop maar had doorgehakt, al zou 't ook erg vreemd voor hem zijn den eersten tijd, om aan land te moeten wonen. Maar dat zou wel wennen, vooral als hij een zaakje kon koopen dat naar zijn zin was. Een herberg bleef hem toch maar 't beste lijken, je hadt er niets anders voor te kennen dan borrels inschenken en wat met je bezoekers praten. Als je wat anders nam, een winkel of zoo iets, moest je altijd oppassen dat je niet door je leveranciers werdt beet genomen. En als je een kroeg

Sluiten