Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

JAAP STUURMAN ALS LANDKRAB.

13

haar net achterna, maar we kennen nou nog best wat praten, kom maar gauw."

Simon trok zijn hoofd terug binnen 't vooronder, Jaap reikte hem zijn kous vol geld toe, ging dan hurken voor de luikopening, plaatste zijn handen aan weerskanten daarvan op 't dek en wipte naar binnen.

***

Simon Kraai en Jaap Loos, die weldra bij de geheele Malsumer bevolking als Jaap Stuurman bekend was, werden dien winter getrouwe comparanten op elke publieke verkooping van onroerend goed. En zoolang 't bedrag dat daarvoor geboden werd lager bleef dan achttienhonderd drieëntachtig gulden, waren ze geduchte tegenstanders van andere liefhebbers. Zoodra dat echter bereikt was, werden ze plotseling stil en trokken zich terug.

Vele reizen maakte ze van Malsum uit tot uren in den omtrek, maar toen Maart al in 't land was had Jaap nog steeds niets naar zijn zin kunnen krijgen. Alle huizen waarvoor ze waren uit gegaan, hadden veel meer opgebracht dan hij kon betalen, en om met een hypotheek te beginnen, daar waagde hij zich niet aan. Hij had geen verstand van die dingen en hij kreeg al een onbehagelijk gevoel over zich als hij daarover en over rente, aflossing of andere geleerdheden hoorde praten. Neen, als hij geen huis kon koopen, dat hij met zijn eigen kous vol geld contant kon betalen, had hij liever heelemaal niets. Dan bleef hij in 's hemelsnaamvoorloopig maar knecht bij Simon. 't Was wel taai om op een turfschip te gaan varen, nadat je jaren en jaren lang stuurman op een kof waart geweest, maar je moest het maar nemen zoo als 't zich voor deed. Om aan wal ergens in den kost te gaan en van zijn kapitaal te gaan teren, daar kon hij toch ook niet toe komen. In 't najaar, toen hij bij Simon was gekomen, had hij zijn kous dadelijk geborgen in 't stroo van de kooi die hem tot slaapplaats was aangewezen en daar was ze heel den winter onaangeroerd blijven liggen. Met de bodgelden, die ze gebeurd hadden op iedere verkooping waar ze een huis voor Jaap poogden te bemachtigen, hadden ze telkens de reiskosten die ze maakten en 't natte zeil waarmee ze geregeld weer aan boord kwamen, kunnen voldoen.

Begin Maart begon Simon zijn schip uit te rusten voor den eersten nieuwen tocht naar 't veen en Jaap ging bij den kleermaker

Sluiten