Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

36

JAAP STUURMAN ALS LANDKRAB.

en dan op zoo'n gemakkelijke manier, 't kon nooit mooier. En 't is mij ook naar m'n zin, nou kan ik ook rust nemen — 'k ben al zeventig, maar zoo lang als hij 't leven hield was 'k toch niet weggegaan. Hij kon 't zonder mij nu eenmaal niet meer stellen. En 'k zal 't er zelf de eerste dagen ook kwaad mee hebben, 'k Had het erg op hem, 'n beste ouwe kerel."

Tranen vielen er uit haar oude oogen op de dekens, die ze gedurende haar alleenspraak van zijn bed had genomen en opgevouwen op een stoel gelegd.

Met inspanning van al haar krachten legde ze hem op den rug, nam een schoon laken uit de linnenkast en spreidde dat over hem uit. Dan ging ze terug naar de keuken, borg zorgvuldig zijn koffie in de muurkast, doofde 't vuur onder den koolpot, deed haar wollen doek om en ging naar Malsum om Simon Kraai en zijn vrouw 't bericht te brengen van 't overlijden van haar meester.

* * *

Vier dagen later werd Jaap Stuurman begraven. Toen, daags daarna, Trien zijn bedstee schoon maakte, vond ze, in 't stroo verstopt, vijf kousen boordevol met zilvergeld.

Sluiten