Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

186

TWEEDE VROUW.

Ze ontvouwde de handen en werd geheel deemoedig; onafgebroken de oogen op hem gericht, onderging ze als een bedwelming haar overgroote liefde voor hem. Het scheen haar, of ze tot nu toe droomde, een boozen en verwarden droom, waaruit ze eindelijk ontwaakte.... Hem had ze lief, boven alles lief! En toch leefde ze al dien tijd naast hem, en overvulde haar hoofd en hart met schimmen, schimmen. Bloedwarm was hij naast haar geweest, al die maanden, en nu pas, nu ze de kans liep hem te verhezen begreep ze, wat zijn bijzijn voor haar beteekende!

Opnieuw klemde ze de handen inéén, heel haar wezen één woordelooze bede, zoo sterk aangegrepen, dat de tranen haar langs de wangen bleven druppen. Met omfloerste oogen keek ze naar hem, naar zijn lief gezicht waarop de koortsblos taande, naar zijn handen die na het woelen nu stil neerlagen op de pluizige deken.

En ze voelde dat ze thans eerst, in dezen angstvollen nacht, volledig en waarachtig zijn gade was geworden.

XXXIII.

De koorts minderde, minderde zelfs heel snel, een normale lichaamstemperatuur ontstond als gevolg van de enkele dagen van rust. Ook de dofheid in het hoofd, als nasleep van den val en het lange verdoofd liggen in de sneeuw namen af.

Hattinck's sterk gestel hielp hem in enkele dagen over dezen rampspoed heen, spoedig al kon hij opstaan en zijn, door de verre afstanden drukke praktijk van dokter op een heidedorp, hervatten. In het begin zag hij nog wat bleek, maar dat verging spoedig, nu hij weer eiken dag op het pad was of per fiets de afstanden verkortte. In het dorp toonde men zich verblijd over den gelukkigen afloop, en bewees het hem graag.

— Natuurlijk, zei hij luchthartig, een dokter moet toch een

goed voorbeeld geven een dokter mag niet ziek zijn, dat

weet je wel!

De dorpsmenschen lachten erom en vonden het kranig van hem. Josien bewonderde hem niet minder, doch dit belette niet, dat ze zichzelve erg aangegrepen voelde en geen kans zag even kloek en krachtig te zijn als hij.

— Dat hoeft ook niet, vrouwtje, zei hij geruststellend.... je

Sluiten