Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ALS GESTORVEN.

213

Louise stapte vooruit, de wapperende vlam schuttend met de hand.

Zij plaatste de tinnen blaker op het breede blad van den vleugel en wenkte haar broertje in het licht.

— Is 'tniet net zooals we 't ons hadden voorgesteld? Kate kan goed vertellen, hè! fluisterde het zusje opgewonden.

— Ik weet precies de plaats van alles. Kijk hier is de sofa met de mooie kussens.

Wat een kleuren, hè?

Ze trok, al sprekend het nog bedremmelde kind met zich mede en ze zetten zich beiden op een puntje er van neer.

— Ik durf niet lang te blijven toe Louise als Kate...

Als grootvader.... fluisterende het blonde kereltje, zich tegen zijn zuster aandrukkend.

— Grootvader, Kate, ze kunnen me allemaal niets schelen, nu, zeide de oudste afdoende, haar lange vlechten naar achteren werpend.

— 't Is toch moeders kamer! Als we moeder nog hadden weet ik zeker dat we er altijd waren, altijd. En dan kon die kroon vol kaarsen branden en er zou rood vuur in den haard zijn en de ramen zouden ontdooien en de fluweelen gordijnen lekker warm dicht — illustreerde ze verder — O, dan kon 't hier heerlijk zijn, nog veel heerlijker dan nu, zeide het meisje, licht huiverend van koude, die opkroop van den vloer langs haar bloote beenen.

— Hè, hadden we moeder maar hier! 't Klonk spontaan uit Harry's mond, na de beschrijving van zijne zuster hoe 't er dan hier wel zou uitzien.

— Nu we moeder niet hebben, mogen we toch het beeldje van haar wel zien. Ik wilde het zoo graag zien, jij toch ook, hè, Harry? vroeg ze met haar eigenaardige muzikale buigingvan stem.

Ze stond haastig op en omvatte eerbiedig teeder het marmeren gelaat, dat ze wist hier te vinden op den vleugel.

— Dat is moeder, Harry! en 't klonk zoo zacht, dat Harry nauwelijks de woorden opving.

— We hadden afgesproken, dat we nergens aan zouden komen, waarschuwde Harry, naderbij komend, hoewel de aanblik van het bewuste beeld op hem niet zooveel deed als op zijne zuster, die het in zich opnam met langen nadenkenden blik.

Sluiten