Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

242

UIT DEN OORLOG.

iedereen keek mij op straat na, alsof ik een handlanger van de Duitschers was. Het is heusch niet prettig om op zoo'n manier gewantrouwd te worden. Den laatsten keer had ik mij in de stad wat verlaat voor den trein en ik had wel hard willen loopen om op tijd aan het station t0 zijn, maar ik durfde het niet, want omdat ik sneller stapte dan gewoonlijk, werd ik door iedereen nagestaard, en iemand ging vlak achter mij, totdat ik weer in mijn coupé zat. Toen nog bleef een troep mannen daarvoor staan en gluurde naar mij."

„Het zal wel losloopen" merkte Vervoort op, en dan floot de trein, de chef knikte hun een afscheid toe met bedrukt gebaar. Op dat oogenblik kwam de hoofdconducteur binnen de wagon en wilde hunne papieren zien, die hij vluchtig doorkeek: „Gij hebt een Hollandsche pas", merkte hij op naar Vervoort, en dan sloot hij het portier.

In de nauwe beslotenheid van den bommelenden trein keek Marius naar Vervoort, in zijn geruite pak, een zwaar, breed man.

„Wij zijn beiden nog al lang," zeide Marius, en zullen in Turnhout wel een eind boven de Belgen uitsteken en de aandacht trekken."

„Het zou niet voordeelig zijn in verband met wat de stationschef ons daareven heeft verteld", schertste Vervoort.

„Laten we in elk geval onze rood wit en blauwe lintjes alvast in ons knoopsgat doen", zeide Marius; en dat deden zij dan.

De trein rolde verder door het strakke, zongezengde landschap van de Kempen, en zij werden beiden stil bij het naar buiten staren over de rimpellooze meertjes, waarin tusschen hoog riet de blauwe hemel spiegelde. De heide was wonderschoon in de paarse bloesem der erica, en een honigzoete geur waaide door het portierraampje naar binnen.

„Mij dunkt", zeide Vervoort, „zij zullen in Turnhout toch geen bezwaren maken tegen mijn Hollandsche pas, ik heb er zoovele kennissen, en naar ik gisteren van een vriend hoorde, zijn de meesten van hen bij de burgerwacht die het station bezet houdt.

Kijk ik wilde in de stad een oude kennis bezoeken dien ik den laatsten tijd nog al veel in Brabant gezien heb, hij is met

Sluiten