Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

470

DB MELKMEID.

makkelijk rukte ze zich los en mepte hem in het gezicht, dat zijn neus aan het bloeden sprong. Met een vloek schoot hij overeind en leunde het hoofd achterover tegen het dak van de loods om het bloeden te stelpen. Ze had met hem te doen en ging naar hem toe, terwijl ze beschaamd vroeg: „Heb ik je zeer gedaan?"

Maar hij begon te lachen. O, 't was niemendal. Ze had hem alleen midden op zijn domper geraakt.

„Ondeugende heks!" fluistert hij, haar met bewondering aanstarend, vol eerbied voor haar krachtige vuisten en stevigen lichaamsbouw.

Met zijn zakdoek het bloeden stelpend, stelde hij een toertje om het erf voor, vreezend dat hij, als hij weer naast haar ging zitten, nog wel eens een afstraffing met haar harde handen zou verdienen. Maar, of ze al „verkeering" hadden, greep ze hem bij den arm en voortwandelend zei ze: „Je houdt me voor den mal, Nol....".

Hoe kon ze dat denken! Nee, hij hield haar heelemaal niet voor den mal, 't was wel degelijk meenings....

Nou ja, maar meenings voor een poosje, daar dankte ze voor. Als 't hem niet te doen was om met er te trouwen, dan kon hij gerust ophoepelen. Zoo gek was ze niet

Hij bedacht zich heel even, maar hij kon niet nalaten haar begeerig op te nemen, terwijl ze voor zich uitstaarde met een soort boersche verlegenheid over haar aandrang. Hij vond haar toch een flinke meid, frisch en sterk. Hij zou wel weer zijn gezicht tegen haar dikke ronde wangen willen streelen. Wat was haar bloote stevige hals blank! En zonder zich te kunnen bedwingen zoende hij haar en fluisterde: „Natuurlijk, waar anders zou 't me om te doen wezen, dan om je te trouwen."

En hem met haar armen omstrengelend, zoende ze hem heftig terug.

Toen was het een „verkeering". In hoekjes stoeiden ze met elkaar, in het heldere maantje slenterden ze verliefd rond of scharrelden achter een hooiberg, en bij de maaltijden deelden ze elkaar onder tafel verliefde schoppen toe, dat ze er blauwe plekken van opdeden.

Maar langzamerhand scheen Nol genoeg van haar te krijgen;

Sluiten