Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LATE LIEFDE.

„Hm, erg kapot zie je d'r anders nog niet uit," waagde Klaas aarzelend op te merken terwijl hij, over dominees pantoffel heen, schuin naar haar op keek.

„Moest er ook nog bij komen — 'k ben nog maar tweeëndertig man, maar kom over twintig jaar es weer, dan ben 'k natuurlijk krom van de rimmetiek as 'k maar elke dag, weer of geen weer in 't veld moet kruipen om te wieden of aardappels en bieten te rooien — moet je zukke pooten zien, heelemaal aan lappen van 't vlas trekken, waar 'k nou al vijf dagen aan ben."

„O, dus as jij trouwt, dan doe je 't eigenlijk meer om wat rustiger leven as om 'nman?" vroeg Klaas, met aandacht kijkend naar haar groote, grauwe, gekloofde handen, die ze onder 't raam had door gestoken en vlak voor zijn gezicht hield.

„Nou ja, ook wel 'n beetje om 'n man hè — vooral zoo'n klein, aardig kereltje as jij bent lijkt mij geschikt om altijd bij me te hebben," lachte ze met zwaar geluid en beschermend legde ze haar hand op 't grijzende kopje van haar aanstaande.

„Nou, nou dadelijk geen gekheid beginnen," weerde Klaas . af, wat vooruitschikkend zoodat ze niet meer bij hem kon, „ga maar in de keuken, de achterdeur is los, ik kom dadelijk bij je."

„En dan blijf ik toch koffie drinken? 'k Heb dorst as 'n paard."

„Nou ja, toe dan maar," stemde Klaas toe, ,,'t petroliestel staat in de hoek onder de klok, maar denk er om hoor, anders drink ik nooit meer koffie 's avonds, dat zit er niet aan bij mij."

„Nee, nou, zóó zit 't er bij mij ook niet aan, maar nou we voor 't eerst bij mekaar komen moet er toch 'n bakje koffie bij wezen."

„Ja, nou, 'k heb toch ook al gezegd dat 't goed was," pruttelde Klaas, „maar niet te veel koffie d'r in hoor, 'n lood voor ons tweeën is zat."

„Ik neem altijd voor de man 'n lood," besliste zij, zich terugtrekkend van 't venster, om met groote vamen den weg naar de achterdeur te aanvaarden.

„O, nou, dan moet ik jou toch niet als jij zoo'n doorslag met groote gaten bent," mopperde Klaas in zichzelf, terwijl hij met razend geweld aan 't flikken sloeg om haar te laten hooren hoe geweldig druk hij 't nog had — misschien liet ze hem verder met rust, als ze merkte dat hij heelemaal geen haast had om bij haar te komen. Nee, heelemaal niet — was dat 'n manier van Jaap

Sluiten