Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KARAVANSERAI.

Even vóór Modjokerto opende zich het perspectief op het bergland, de langgerekte keten van den lageren Kendeng rechts, de verdere, zwaardere en hoogere gevaarten van Ardjoeno en Kaloet links, reikend tot boven de wolken.

Te Petèrongen werden twee paarden achter gelaten; van daar naar Ngorroh, over Modjo-warno, konden ze de reis wel doen met een tweespan — de bediende herkreeg zijn plaats daar op de plank achteraan het rijtuig. Ze reden nu door een oerbosch — waardoorheen een weg gebaand was — en daar ze nu den kant van 't Kedirische opgingen, was er gezorgd voor behoorlijke wapens; het was daar in dien tijd niet veilig en de tijgers deden de bevolking veel overlast aan — ze daalden heel ver naar beneden. De weg liep dwars door het woud.

Heel graag had van Arkel daar enkele uren vertoefd op een stil plekje, te midden van die planten weel de in eeuwige schaduw en ongerepte rust. Alleen bonte vogels, een pauw zoo hier en daar, een groep kidangs1) soms, en dan honderden apen, nieuwsgierig loerend, heele familie's op één tak — en als ze verschrikt, onraad vermoedend, wegslingerden van den eenen boom naar den anderén — de allerkleinste slingerden mee op den rug of aan den staart der ouden — dan was het, alsof er plots een stormvlaag voer door de takken.

Maar Both, schoon toestemmend dat er zacht gereden werd over den hobbeligen weg — had geen tijd om er lang te vertoeven. — „Je zult mooier zien," zei hij, „de Ardjoeno is mooier; daar rusten we uit daar praten we eens samen "

Ze waren om acht uur van Petèrongan vertrokken en waren te ongeveer drie uur te Modjo-Warno. Daar wilde van Arkel graag een kijkje neemen, want daar vond men toen de eenige christengemeente op Java — de menschen spraken allen met geestdrift over het hoofd der zending daar; er was een kerk, een voortreffelijk hospitaal, een school — het moest daar een dorado zijn.

Wat van Arkel er zag, was werkelijk verrukkelijk. De kampong zag er keurig uit —alle woningen, alle tuintjes waren wél verzorgd, de menschen netjes in de kleeren. — „Dan moest u ze

') Javaansche herten.

Sluiten