Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KARAVANSERAI.

Drie dagen te voren was ook Anton Graaff getrouwd, met veel staatsie. De majoor-chinees had zijn mooie equipage geleend met de sydneyers, koetsier en palfreniers waren rijk uitgedost. Van Arkel had dienst; alleen voor een uurtje nam een externonderwijzer de surveillance over en kon hij ter receptie gaan. — Gang Kali-Besar stond vol rijtuigen en de heele voor- en middengalerij waren ingenomen door sinjo's en nonna's, Arabieren en Chineezen, zoo hier en daar een blanke. Het jonge echtpaar vond hij in een hoek van de voorgalerij, vóór een rottingbank: Julie heelemaal in 't wit met een heel lange sleep, witte bloemen in 't donkere haar en bloemfestoenen door haar japon gevlochten,—een lange sluier hing van haar hoofd over haar schouders neer. Over haar lichtgrauw gezicht lag een bleek waas en haar donkere oogen staarden verbaasd — als zwarte violen uit een besneeuwd bed, zooals men dat soms in 't vroege voorjaar ziet. Anton, deftig zwart met witte das, lachte zalig en wist zich een houding te geven van prinselijk welbehagen. Mevrouw Maree was voor deze gelegenheid ook gekleed; ze stond naast haar man; naast Julie, links, haar vader met zijn guitige aapoogjes en dan Agaat, de Andalusische; aan haar zij Theo. —

Er werd champagne geschonken en alle gasten stonden met een glas in de hand, en heel in den hoek, aan de andere zij, stond Gaillard, een kring van vrouwen en meisjes om hem heen. Hij riep van Arkel en verlangde van hem, dat deze bevestigen zou hetgeen hij bezig was te vertellen. — „Zeg, jij weet van toen, he?

— Eek geb gaar hepak, hepak.... potverdeeke Nou weet

ze niks van, zeg " — Ze vonden 't allen blijkbaar vreeselijk,

maar toch heel prettig; Gaillard lachte en vertelde maar door .... Van Arkel was blij, dat hij gebrek aan tijd als verontschuldiging van zijn kort vertoeven kon opgeven.

's Avonds te ruim halftien, toen alle leerlingen naar bed waren, zat hij in zijn galerijtje boven te lezen, toen Theo bij hem op kwam loopen, doodnuchter en heel kalm.

— „Zoo vroeg?" zei van Arkel.

— „Te vroeg te laat ik weet het niet. Maar in elk

geval, ik ben 't met mezelf eens geworden Mijn engagement is uit.... ik heb 't Agaat gezegd."

— „Vandaag?"

Sluiten