Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KARAVANSERAI.

Een week of wat later kwam de Directeur van 0. E. en N, die een dienstreis deed over Java, ook het „instituut" bezoeken. Deze deelde hem mede, dat hij een brief had ontvangen van zekeren meneer Both, nu onlangs overleden, die hem verzocht had van Arkel in gouvernementsdienst te plaatsen; dien meneer Both had hij vroeger heel goed gekend, was graag bereid hem een dienst te bewijzen, bovendien had het onderwijs van van Arkel een niet ongunstigen indruk op hem gemaakt, en dus.... als hij vandaag of morgen een gouvernementsbetrekking begeerde, moet hij maar naar Batavia schrijven.

Het verblijf aan het instituut werd hem iederen dag onaangenamer; vrede was er geen uur meer. Anton Graaff woonde bij zijn schoonouders in, kwam alleen van negen uur 's morgens tot ongeveer vier uur des middags de geestelijke belangen behartigen, at thuis; voor het overige moesten de interne secondanten maar zorgen. Van Wingerden was zelden meer nuchter; hij dacht erover te hertrouwen met „jeprouw kokkie."

Theo studeerde werkelijk heelveel en dronk niet meer; hij werd stil en teruggetrokken; de school kon hem niets schelen. De ouders der leerlingen betaalden.

Anton Graaff stak Julies geld — nu het zijne — in een koffieland, ergens in het Passoereansche, dat hij met een neef van den majoor Chinees ging exploiteeren; tegen 1 Maart 1879 had hij zijn ontslag gevraagd. Van Arkel schreef naar Batavia en ontving telegrafisch ten antwoord: „Ga naar Toeban — benoeming volgt." — Een maand later verliet hij Soerabaja — doch voor zijn vertrek naar Toeban was hij getrouwd met Adolfien.

Aanvankelijk hoorde hij van zijn kennissen te Soerabaja weinig meer; alleen vernam hij dat er, ter vervanging van Anton Graaff een gepensionneerd hoofdonderwijzer als leider van het instituut was opgetreden. Ook berichtte Theo Graaff hem later, dat Julie bij de geboorte van haar eerste kind was gestorven, en dat binnen kort Antons verloving met Agaat bekend zou worden, die Calichot „gedaan" gegeven had. — Von Dülmen was overleden — zijn „geliefde" verloofd met een „assistent-resident." —

Sluiten