Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BEELDEN UIT HET VEBLEDEN.

heeft haar gezegd, dat haar stem en haar lach — een heel zelden opklinkende lach - meer nog dan haar uiterlijk herinneren aan de moeder, die haar verliet; ze wil het leed van haar vader niet verzwaren; hij begrijpt dit niet, doet haar opschrikken door haar plotseling toe te voegen, ongeduldig:

„Kind, doe toch niet zoo stug tegen je tante!" . De tante staat op, om het verschrikte gezichtje tegen zich aan te drukken en te kussen; die teederheid maakt bet meisje week, zij schokt van krampachtig snikken.

De vader verlaat de kamer.—

Terugdenken doet pijn, o, het doet pijn!

Hoe gelukkig zijn degenen, die na een terugblik getroost en gesterkt, zachter en lieflijker gestemd, de oogen weer naar het heden en de toekomst kunnen toewenden, voor wie de herinneringen opbloeien als bloemen langs den levensweg!

Ik behoor niet tot die gelukkigen, mijn jeugd was arm aan hef de, dor en vaal; moeder gaf mij liefde, maar zij liet mij alleen m de koude, harde wereld! Was haar liefde te zwak en te klein?

Een bonte warreling van beelden volgt, inéénvloeiend, elkaar verdringend.

Een groote zaal vol leven en beweging, overal pratende lachende groepjes van meisjes van verschillenden leeftijd; daartusschen, stil en vreemd, een paar nieuwelingen, pas aangekomen op de kostschool. Eén van haar, een tenger meisje met een dikke vlecht bengelend op haar rug, bloost pijnlijk, als zij op haar rustende blikken ontmoet; angstig meent zij, dat er over haar gesproken en gelachen wordt door de meisjes, die zoo wonderlijk vrijmoedig zich durven gedragen in de omgeving, waar orde en tucht als strenge heerschers regeeren.

Aarzelend, wantrouwig bijna, haar fijnste voelhorentjes uitgestoken van onzegbaren angst, om teruggestooten te worden, ook hier teruggestooten, durft het schuwe miesje langzamerhand eenige toenadering zoeken. Haar smal gezichtje heeft levendiger trekken naarmate de beelden verder glijden; de schuwe, teruggetrokken uitdrukking verdwijnt, plaatsmakend voor een zweem van rustig zelfvertrouwen. Een enkel gebeuren plekt scherper omlijnd op in de doezelige

5

Sluiten