Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK.

P. N. van Eyck, Gedichten: Het ronde Perk en De Lichtende Golven; uitgave van de Mij. voor goede en goedkoope lectuur, Amsterdam.

P. N. van Eyck is een van de dichters die de traditie van het compleete logische vers in eere houden, zonder weggesmokkelde syllaben, verminkte woorden, onverkwikkelijke raadsels. Maar daarentegen ook maakt wat hij zegt niet zoo héél veel indruk; bijna geen van de gedichten is zonder overtollige verzwakkende regels, bijna geen ook heeft öf den climax, die kracht aanduidt öf het weeke einde dat droomen doet. Men zou bijna geen gedicht uit den bundel als werkelijk voorbeeldig kunnen citeeren. v. L.

Ealph van Zwaben, Sneeuwkoningin; uitgave van G. J. Slothouwer te Amersfoort.

Een novelle van enkel welwillende menschen, verdeeld in vriendelijke dames en heeren en trouw onderdanig personeel, een paradijs zonder slang. Het is dan ook niet te verwonderen, dat de sneeuwkoninginnen er niet heel levenskrachtig zijn, en onder den adem van liefde's lentewind al gauw de witte blaadjes laten vallen. Men zou de schrijfster allicht verwonderen door te zeggen dat zij niet zonder vooroordeelen was, toch deelt zij met beminnelijke onbevangenheid superieure waaiertikjes uit, en al wat niet van Arisch ras, niet Duitsch adellijk, niet Wagneriaansch is, moet zich die laten welgevallen. Het boekje is in goed Hollandsch geschreven. v. L.

Anton Van der Stok, In den schemer, verzamelde gedichten; uitgave van W. Versluys te Amsterdam.

Dit bundeltje is buitengewoon goed. Vol bekoring, zangerig, kleurig, suggestief, luchtig en diep om beurten, een voorbeeld van lichte poëzi. Men leze De zieke:

Sluiten