Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE GEZEGENDE ECHT.

God te naderen met dezelfde zuiverheid, waarmede zij zicb steeds tot den Almachtige wendde.

Al naar zij peinsde en een uitweg zocht,werd het besluit al vaster in haar om sterk te blijven in deze beproeving. En alhoewel de zoete drang in haar bleef en haar verlangen, ondanks al haar goedgemeende pogingen, niet te stikken was, troostte het haar wel dat ze nog de kracht vond te besluiten en niet toegeven wou aan de stem, die riep en met vele beloften verlokte....

Moe en heelemaal uitgedacht, vond ze, eindelijk, den vergetenden sluimer. Maar heur ziel bleef onrustig en ze droomde heel zoet, heel langoureus en heel zondig.

Het was al klaar geworden in de lucht, toen zij dan insliep, ten laatste....

II.

Het was al in den Herfst; maar warm nog in den vollen dag. Behagelijk zat de pastoor in zijn studeerkamer. De vensters wijd-open, gaven uitzicht op het land, dat rustig uitlag en in den zilveren doom aan den einder teer verfijnde.

Hoe goed leek alles in deze schoone uren: het leven mild en vol verheugenis....

Glimlachend keek de pastoor op en aanzag den luister van den zonnigen dag. Hij voelde zich zeldzaam gelukkig. Niets stoorde de gaafheid zijner gedachten; hij liet zich gaan in zijn blije gepeinzen. Droomerig soesde hij in; hij vergat zijn sigaar, die uitdoof de; zijn hoofd knikkebolde en zakte op zijn borst. Het boek waarin hij gelezen had, gleed uit den ontspannen greep zijner handen.

Een harde klop op de deur riep hem uit zijn lichten sluimer. Even verdwaasd, kwam hij al gauw tot bezinning. Hij nam zijn sigaar weer op en terwijl hij haar opnieuw aanstak, stond hij op om den bezoeker binnen te laten.

Met een lichte verbazing, zag hij Melanie binnenkomen. Het was hare gewoonte niet hem te storen, wanneer hij aan het werk was. Ook viel het hem dadelijk op dat haar gelaat buitengewoon rood zag en dat ze eenigszins verlegen in de deurpost staan bleef, terwijl zij ongedurig met de punten van haar schort speelde.

Sluiten