Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE HELD.

op het papier, wendde het in het schijnsel van de lamp achter hem, kuchte. Handgeklap en bravo-geroep van de menigte maakte een einde aan zijn verlegenheid. Hij boog en glimlachte, onmachtig zijn ontroering te verbergen. Toen, zijn oude gebroken stem forceerend, riep hij:

— Bvviva il Re! Evviva 1'Esercito!"

— Evviva il Cavaliere!" jubelde de menigte handklappend. De muziek hief weer het Lied van Garibaldi aan en nam den terugtocht aan, gevolgd door de lampiondragers en de menigte, die in koor meezongen. Voor het huis van den bisschop zwol het zingen aan tot een gebrul: „Va fuori d'Italia! Va fuori ch'è 1'ora!"

Nanna en Teta hadden opzettelijk de menigte aan zich voorbij laten gaan.

— Ik zou niet door den bisschop gezien willen worden," verklaarde Nanna aan de kleine dame. Langzaam volgden zij op eenigen afstand door het Corso, dat duister en stillag achter de rumoerige menigte. Uit de verte klonk hun het muziekgebons en het gezang tegen.

Toen zij bij het stadhuis terug kwamen schoolde de menigte opeengedrongen rondom de vereenigde lampions. Aan een der verlichte bovenramen stond een man te spreken.

— Wie is het?" vroeg Nanna.

— Het lijkt me de secretaris," antwoordde Teta.

— Ja," zei Maria, genadig informeerend. „Het is de secretaris." Waar zij stonden drongen brokstukken van de toespraak

tot hen door. „Ons heldhaftig leger de eindelijk bevrijde

landen gedrenkt door het beste italiaansche bloed, onder de heilbrengende kreet: Avanti, Savoia! De barbaarsche onderdrukker, de ksizer der gehangenen de heilige rechten van

Italië dat wij vereenigd zullen strijden tot der laatsten

man....

— De gewone kost," mompelde Maria, haar neus optrekkend.

— Wees stil," vermaande haar moeder zacht.

De secretaris besloot zijn rede: „En daarom noodig ik u uit met mij te roepen: Evviva 1'Italia! Evviva il Re! Evviva il Generale Cadorna! Evviva 1'Esercito!"

De menigte brulde, de muziek speelde den Koningsmarsch en ging den stoet vooruit terug het Corso in.

Sluiten