Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DB HELD.

was al van het rijtuig gesprongen, kwam zijn zuster tegemoet, donker, kort van gestalte met eenigszins gebogen schouders. Zijn bruine oogen, troebel en met roode bloedadertjes doorloopen, zagen haar glimlachend aan. Ook Nanna, Teta en Maria kwamen naar buiten en omringd door de vrouwen ging Micuccio het huis binnen en de trap op. Salvatore volgde.

Voor de open huisdeur stond de dokter, groot en rechtop. Met uitgestrekte hand verwelkomde hij den jongen man, een gulle glimlach op zijn dwaas oud gezicht.

Micuccio ging de werkkamer binnen waar hij zijn képi en koppel aflegde.

— Je houdt mooie praatjes in je brieven!" begon zijn moeder verwijtend.

-» Ik wil naar het front en dat zal niemand mij uit het hoofd praten," antwoordde hij met schertsenden nadruk, doch blijkbaar vastberaden en voorbereid tot den strijd.

— We zullen er nog wel eens over spreken," zei Nanna. „Ga je nu maar eerst wasschen, want het eten is klaar."

In het voorbijgaan zag hij Teresa aan, bleef staan en zei:

— Je ziet er niet goed uit. Wat scheelt eraan?"

— Niets," antwoordde zij ontwijkend, glimlachend op haar verlegen manier.

Zij volgde de anderen in de eetkamer waar allen hun plaatsen innamen. Salvatore vertelde van zijn onderhandelingen over de ossen. Miccucio kwam, het zwarte haar voorovergekamd naar het lage voorhoofd, het plat-ronde plebejershoofd vooruitgedragen tusschen de breede eenigszins gekromde schouders, en zette zich op de voor hem bestemde plaats tusschen zijn moeder en zuster.

— Wie heeft die mooie rozen op mijn kamer gezet?" vroeg hij met een blik naar Teresa.

— Dat is Teresina geweest," verraadde Nanna.

Hij knikte vriendschappelijk zijn zuster toe die bloosde, nauwelijks zichtbaar op haar grauwe ongezonde huid, glimlachend van voldoening.

— Ik dacht het wel," zei hij. „Teresina is aan 't werk geweest, ik zie overal bloemen." Toen plotseling: „Heeft Luio geschreven?"

Sluiten