Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

houden, niettegenstaande de forten onafgebroken hun verweer hadden gesteund. Voor het vuur der Duitsche scherpschutters en mitrailleurs moesten ze de wijk nemen. En ook de kanonnen van Pontisse en Barchon zwegen....

De uhlanen waren de eersten, die den linker-Maasoever betraden. En terstond bestegen ze daar weer hun vlugge paarden, om in een snellen ren de op het dorpje Boirs terugtrekkende Belgen te achtervolgen.

Lange, lange rijen Duitsche infanteristen en artilleristen met hun stukken waren het, die daarna over de onder zoo zwaren strijd tot stand gekomen brug trokken. Wat waren ze welgemoed, deze mannen, nu ze het doel hadden bereikt! Het vaderland zou trotsch op hen zijn, als mogelijk dezen zelfden dag nog bekend werd, dat de eerste belangrijke overwinning in den aangevangen krijg bevochten was.

En ze zongen, zonder dat daartoe bevel gegeven1) of verlof gevraagd werd. Ze zongen luid en blij en hun officieren, in stee van hun het zwijgen op te leggen, zongen mee:

Es braust ein Ruf wie Donnerhall

wie Schwertgeklirr und Wogenprall:

zum Rhein, zum Rhein, zum deutschen Rhein!

wer will des Stromes Hüter sein?

Lieb Vaterland, magst ruhig sein: Fest steht und treu die Wacht am Rhein!

En hooger nog verhief zich de zang — het werd inderdaad „ein Ruf wie Donnerhall", toen deze krijgers, gloeiend van liefde voor het vaderland, het uitjubelden:

So lang ein Tropfen Blut noch glüht, noch eine Faust den Degen zieht, und noch ein Arm die Büchse spannt, betritt kein Feind hier deinen Strand!

Lieb Vaterland, magst ruhig sein: Fest steht und treu die, Wacht am Rhein!2)

De Duitsche soldaten zongen in de gelederen. Ja zelfs ook zongen ze vaak, als zij — later — in een bloedig gevecht gewikkeld waren.

Dit feit heeft niets bevreemdends voor wie weet, dat „singen!" een Duitsch militair commando is.

2) „Die Wacht am Rhein" werd in 1840 door Max Schneckenburger gedicht. Het lied, waarvoor Carl Wilhelm in 1854 een wegslepende melodie componeerde, verkreeg echter eerst in 1870 algemeene bekendheid; in dat jaar, toen de Duitscher zijn Ryk, zijn vaderland tegen den nazaat van deneer-en heerschzuchtigen Napoleon te verdedigen had.

De vertaling dezer twee coupletten — in het oorspronkelijke lied het eerste en het vierde — luidt:

205

Sluiten