Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dachten er aan, het veld te ruimen, vóór ze daartoe gedwongen werden. Wèl een bewijs voor de dapperheid dezer soldaten, die met de Duitsche gevechtwijze reeds hadden kennis gemaakt! Wèl een bewijs ook voor de schier grenzenlooze vaderlandsliefde der Belgen, wier leger — ja, het hunne inzonderheid — in .deze dagen schrikkelijk te lijden kreeg.

De strijd om Dixmuiden.

Dixmuiden was een kleine stad in het Zuid-Westen van België. Maar het bezit van Dixmuiden was als kruispunt van goede wegen voor elk der strijdende partijen van zeer veel beteekenis. Bovendien, de stad lag aan de Yser, een klein gekanaliseerd riviertje, dat bij Nieuwpoort in de Noordzee viel. En evenals alle plaatsen, waar een rivier-overtocht geschieden kon, was ook daarom èn voor de Duitschers èn voor de Bondgenooten het kleine stedeke van groote beteekenis.

Om Dixmuiden ontwikkelde zich dan ook in de laatste dagen van October en in de eerste dagen van November een strijd zonder wederga.

Het Belgische land toch van Nieuwpoort tot Dixmuiden werd doorsneden door een dicht net van kleine waterwegen. Voorde verdedigers een niet te onderschatten voordeel, nog versterkt door de omstandigheid, dat enkele gedeelten onder water konden worden gezet. Voor de aanvallers een nadeel van beteekenis, wijl nu daar èn een stormloop telkens moest worden onderbroken èn het veldgeschut niet snel naar die plaatsen kon worden gevoerd, waar de opstelling noodzakelijk was.

De strijd in dit gebied moést den Duitschers, waar ze op zoo vastberaden tegenweer stuitten, ongemeen zwaar vallen. En dagenlang hield die strijd aan. Tot ver in het Noorden, op Nederlandsch gebied — in Zeeuwsch-Vlaanderen vooral — drong het verschrikkelijk geweld der kanonnade door. Een ongekend hevig artillerie-duel brak los. Geen projectielen, geen kanonnen werden gespaard. Helaas geen menschen ook. Aan beide zijde vielen er in deze dagen honderden, duizenden. Het heldere Yser-water verloor zijn doorzichtige kleur; het werd troebel door de uiteenbarstende granaten, die den bodem der rivierbedding scheurden; het werd rood van het bloed der soldaten, dat, als met beekjes, van de omliggende akkers afstroomde.

Het Yser-gebied van Nieuwpoort tot Dixmuiden moést in Duitsch bezit komen! Zoo luidde het legerbevel en onophoudelijk, dag en nacht, ging daarom de strijd voort. En ja, ze vorderden ook, de Duitschers: 24 October forceerden ze den overtocht over de Yser,

maar ten koste van massa's menschenlevens. Ze vielen, te

morzel geslagen door het vijandelijk artillerie-vuur, in niet te tellen 222

Sluiten