Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

basis, om daaruit den vrede en de vrijheid van de ünie te bedreigen".

In het eigen land alzoo dreide geen gevaar meer. Öp, Burgers, nu den vijand en den verrader verhinderd, unze Unie te belagen

De politiek van Botha zegevierde. De „ontsnapping van Maritz en Kemp" was hem weer een „politiek fortuintje", omdat nu liet feit van den aanvallenden oorlog werd weggedoezeld én de leus kon worden opgeheven: Wij moeten ons land, de Unie, verdedigen!

Evenwel, het gewapend of het lijdelijk verzet mocht zijn onderdrukt, e,n Botha mocht triumphator schijnen — hij was het niét! En

in de harten van het

Afrikaahsche volk werd met stillen eerbied het' levensoffer van Beyers. en Jopie Fourie gedacht en duizenden harten trokken naar den tronk, waarin De Wat opgesloten zat.

Voor de „rebellen", eerst gescholden en gesmaad, koesterde hoe langer zoo breeder kring eerbied.x)

Botha — triumphator ?

Neen!

Een in deze dagen van beroering uit Zuid-Afrika verzonden brief, schreef

over nei neaen maar

Generaal Louis Botha, Minister-President hpvnrrf» oe»n nrnfotio

der Zuid-Afrikaansche Unie, die den Opstand onderdrukte. ucvdl'lc ecu uiuieue

ll^C' voor de toekomst: „Ek moet erken dat ek sware tije te gemoet sien kom, maar wat ie daar goeds in die wereld nog ooit gekom sonder moeilikheid Die tekene is duidelik dat daar nog duisende is wat die

knie vir Baal nog nie gebuig het nie.

„Ek het al dikwèls gesê, en vele andere mense denk ook so, dat die ontwikkeling sal wees sö's niemand hom dit nou voorstel nie.

Toen Ds. van Broekhuizen, de secretaris van Generaal Beyers, te Pretoria voor de rechters terecht moest staan, rees het publiek eerbiedig op, toen hij de rechtzaal binnenkwam.

288

Sluiten