Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Emden" de schrik werd van den Indischen Oceaan. Nu vertoonde zich — zooals op 24 September bij Madras — de „Emden" voor een vijandelijke stad, waar het schip dan de havens en forten bombardeerde, om enkele dagen later op verren afstand weer onverwacht te voorschijn te komen, en vracht- en transportschepen, aan vijandelijke Mogendheden behoorend, in den grond te boren. Japansche schepen, diep-geladen met rijst, Engelsche en Russische kolenschepen, Fransche en Russische vaartuigen — allen waren met vrees vervuld voor de „Emden", den „De Wet van den Oceaan".

En toch! De „Emden" was maar een kleine kruiser, met een bewapening van slechts 12 kanonnen van 10.5 c.M. en een bemanning van 350 koppen!

Welk een succes voor de Duitsche marine, dat het optreden van dit ééne schip de verzekerings-premie voor de Oostersche wateren enorm deed stijgen en een voortdurende bedreiging vormde voor den Indischen Maildienst!

„Ter-zee-oppermachtig-Engeland" zag zich reeds enkele dagen, nadat de „Emden" was begonnen te „werken", genoodzaakt, hulp in Tokio te vragen. En op de Japansche kruisers „Nissin" en „Kassoega" vestigde men in heel Engeland zijn hoop voor de vernietiging van den gevreesden „kleinen Duitscher". Maar zelfs ook die Japansche oorlogsbodems waren nog niet voldoende, om dien éénen vijand te vangen. Al de vloten der Verbonden Mogendheden moesten schepen voor deze jacht afstaan. Fransche schepen uit Pondicherry, Russische uit Wladiwostok, Australische uit Sydney snelden toe, naar den Indischen Oceaan, om de „Emden" onschadelijk te maken!

Wat de „Emden" den 28en October durfde bestaan, was wel een stout stuk!

De reede van Poeloe Pinang was nog in duister gehuld. Daar kwam, 's morgens te 5 uur, van uit zee een schip met vier schoorsteenen, dat onder vollen stoom de wachtschepen voorbij voer.... Die wachtschepen, in het minst geen kwaad vermoedend, zagen in dit schip geen vijand en hadden in het minst geen erg, dat de vierde schoorsteen.... valsch kon zijn!

Maar heel spoedig kwam de ontnuchtering!

Een schot weerklonk over de reede.

Dat schot kwam van dat vreemde vaartuig, dat de Japansche vlag voerde. Of neen, betwistten de zenuwachtig geworden zeelieden elkander, het was de Russische vlag! Om het even: de vlag mocht Russisch zijn of Japansch — het kanonschot was goed-Duitsch! Want kapiteinluitenant Von Müller van de „Emden" was het, die voor dit schot bevel gegeven had.

Nu, plotseling, viel ook de valsche .schoorsteen naar beneden en

375

Sluiten