Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heldere oogen en geduld. In zoo'n pensionstreek krijgt de lustelooze toerist aangemeten natuurschoon te bewonderen volgens een recept, opgesteld door lieden die zelf een barre wansmaak aan den dag leggen, zie alleen maar hun leelijke pensionvilla's en burgermansmeubeltjes."

Hij had lang gesproken voor zijn doen, op bitsen toon. Gretha zat gedwee te luisteren, haakte erbij. Hij had telkens even getalmd, verwachtend tegenspraak, maar ze zei niets en keek toen 't stil werd na zijn betoog, óp naar zijn oogen. Zooveel bitterheid, zoo'n langen woordenvloed was zij niet gewoon van Hubert. Hij ook zelf bemerkte, dat hij woorden had verspild, bemerkte dat later weer eens, toen hij haar berispte over de ruwe wijze waarop zij met boeken omging. Soms kibbelden ze waar zijn moeder bij was, als wilde hij deze toonen, dat hij de fouten wel inzag van zijn verloofde, maar ze alsnog hoopte te verbeteren.

De moeder mengde zich daar nimmer in en luisterde er schijnbaar niet naar. Zij merkte, dat het verzet tegen Gretha's volkschheid in Hubert waste, en ze wist met kalme zekerheid dat de familieaard in haar zoon tenslotte wel .winnen zou, van dat andere

Gretha gaf haar bitsen Hubert graag en grif gelijk als hij zoo eens uitvoer. Dan zat hij spijtig naar haar te kijken, verwonderd hoe 't mogelijk was, dat hij haar overtuigd had met wat woorden. Maar bitter ervoer hij telkens, dat ze geen zier veranderde door die leeringen. Ze zei er — ja ja — op, soms babbelde ze knus mee; de winst werd altijd gemakkelijk behaald door Hubert, die overwicht had

35

35

Sluiten