Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heden van beiden. Maar dat ziet Gretha dan niet; zoolang haar rok geprangd is tegen het baaien schortel van Kommerijntje, de erwtenbak tusschen hen in een verbond schept, haar handen hetzelfde werk doen, voelt zij geen scheiding. Dan welt omhoog, alles wat zij verkropt heeft op dien dag. Dan vertelt ze grif en stelt problemen van de min, onbegrijpelijk wel voor 't zeer eenvoudig moedertje dat maar luistert en erwten dopt, maar zie vrouwenharten zijn subtiel en al klopt het onder een jakje van grove piqué, al is Kommerijntje een vrouw met een schortel van baai, toch begrijpt ze dat de juffrouw Gretha om haar hooghartigen jongen verdriet heeft. Al zegt het vrouwtje geen woord toe, en al geeft ze geen troost, toch weet de andere vrouw dat haar verdriet begrepen is en wordt meegevoeld. En is een mensch geen romanticus, overloopend van wazigen weemoed om geluk, en schrille kreten slakend om leed? Wat is een romanticus anders dan een babbelaar, die de sidderingen van zijn leven uitkraamt in overdreven vormen? Zelfs het droevigste heeft de juffrouw aan Kommerijntje beleden, toen ze 'twist uit een

brief ten leste

Aldus vernam spoedig Jaan Ei hoe het was te rijmen, dat de juffrouw niet meer kwam in het notarishuis. Zij wist van den smartelijken hoofschen brief van Hubert, den scheven, die veroordeeld werd den naam van trotschen kalen nar te dragen; zij wist ook dat juffrouw van der Swaay solliciteerde om elders benoemd te worden, en dat achter al dat gebeuren de moeder zat en stilkens trium-

42

42

Sluiten